Ik was het niet

Crowdsurfen op laag water - Daniel VisAfgelopen zaterdag presenteerde Daniël Vis zijn debuut Crowdsurfen op laag water. Heuglijk nieuws, koop die bundel. Ik schreef onderstaand stuk voor die presentatie. 

Sorry, Daniël, ik was het niet die je thermoskan op een pilaar plaatste. Ik was een jongen die de thermoskan koffie mee naar school nam waar de rest vanaf bleef.

Ik had een vriend die altijd de betere spelcomputer had. Ik jatte een opvouwbare loep uit zijn kamer. Ik heb er misschien twee keer doorheen gekeken en toen ben ik het ding kwijtgeraakt.

In ieder geval het eerste jaar heb ik mijn koffiekan met oploscappuccino gevuld die ik uitdeelde aan onder andere meisjes. Misschien was dat het.

Een andere vriend woonde in een huis waarvan de achterdeur altijd openstond. Je kwam langs een schuur waar een grote vriezer – dat is iets anders dan een vriesvak – stond die gevuld was met huisgemaakte balkenbrei en zelf gevangen vis. Op de schuur stond een windwijzer die mijn vriend zelf gelast had – het was een haan op een pijl, de beste metafoor die er ooit bedacht is.

Binnen stond er altijd een op zijn minst halfvolle pot koffie op de warmhoudplaatje van het apparaat. Die vriend wilde trouwens onderwaterlasser worden. Dat lijkt me ook een fantastische metafoor voor iets.

Ik heb vrij snel geleerd filterkoffie te drinken, zwart zonder suiker. Ik had de thermoskan waar iedereen vanaf bleef, maar ik heb wel het idee dat er het een en ander van me gejat is. Al raakte ik de meeste dingen zelf kwijt.

Als je het goed bekijkt, is dat hoe het is.

Ondercast

ocgroenmailIk ben dus begonnen met een podcast. Ik luister zelf nogal veel podcasts en loop al ongeveer een jaar met het idee om er zelf een te beginnen. Ik had alleen geen enkel idee waarover, waarvoor, met wat en met wie. Maar die dingen wijzen zich altijd vanzelf.
Een half jaar geleden bedacht ik dat ik vaak op avonden ben waar wordt voorgedragen. Ik kocht een recorder en begon te verzamelen. Ik sprak wat vrienden aan en samen bedachten we wat rubrieken. En nu is er ondercast: de luisterboekvariant van een literair tijdschrift – elke maand een half uur proza, poëzie, toneelteksten, interviews en meer van dat.

Aflevering 1 is online en bevat bijdragen van Niek AudenaerdMilena HaverkampMartijn den OudenJibbe WillemsWillem ClaassenRoos Vlogman,Hanneke Hendrix en Rob Waumans.


Volgende maand aflevering 2. De dingen wijzen zich vanzelf.

LomoPost

In het verleden plaatste ik met enige regelmaat LomoPoems op de tumblr die ik speciaal daarvoor had aangemaakt. Nadat de Supersampler, waarmee ik ze maakte, stuk ging bleven de beeldgedichten achterwege. Welnu, ik heb een nieuwe. En er is dus ook een nieuw LomoPoem.

Om dat te vieren heb ik ook maar meteen postkaarten laten maken van zes LomoPoems uit de eerste serie. Die postkaarten zijn te bestellen voor 6 euro, inclusief verzendkosten. Bestellen doe je hier. Hiep hiep, partijtje!

LomoPoems

Just going

“You boys going to get somewhere, or just going?” We didn’t understand his question, and it was a damned good question.
- Jack Kerouac

“Ben jij iemand die volgens een schema schrijft of begin je gewoon?” vroeg Jelko.

Ik begin gewoon. Soms komt een schema halverwege, soms pas aan het einde, vaak pas in de herschrijving. Soms is er eerst een einde, soms een enkele zin, meestal een scène die om gezelschap vraagt. Zolang er nog geen idee of schema is, is het gewoon schrijven. Ik kan weinig zeggen over waar ik mee bezig ben.

'Kippen' in de kaartenbakDe laatste tijd bevond ik me vaak in een situatie waarin iemand vroeg: “Waar ben jij nu mee bezig?”
“Ik ben bezig,” zou het enige correcte antwoord zijn. Maar ik probeer beleefd te blijven, dus meestal vertel ik dan dat ik de personages uit schering en inslag in allerlei situaties aan het stoppen ben en kijk wat daaruit komt. Er staat een bestand op mijn computer dat de naam Kippen draagt en een kleine 3000 woorden telt. Op mijn bureau staat een kaartenbak met nog een stuk of vijftien kaarten waar dezelfde titel op staat en allerlei aantekeningen die ik (meestal in bed) heb neergepend.

Dat is ongeveer alles wat ik erover kan zeggen. “Wordt het een roman?” Misschien. De laatste keer dat ik zei dat ik een roman ging schrijven, faalde ik hopeloos. Nu hou ik het vooral op ‘personages in situaties’ en de situaties blijven komen.

De Titaan #1Om niet geheel in stilzwijgen te vervallen, heb ik laatst twee van die scènes opgepoetst voor De Titaan. Het resultaat is een kort verhaal dat Iets uit New Orleans heet. Deel 1 kun je hieronder lezen, voor deel 2 moet je De Titaan kopen. Doe het.

Lees verder