Wintertuinieren
24 november, 2009
Vanaf morgen is het weer zover: vijf dagen lang Wintertuinfestival in het Nijmeegse, met wederom de mooiste muziek, de waarachtigste woorden en het vetste feest. Ik begeef me dit jaar voor het eerst niet op het podium (een uitzondering als presentator/interviewer daargelaten), maar zal vooral achter de schermen dansen. Mijn persoonlijke tiplijst:
De Wintertuincampus: om half twaalf interview ik Writer in Residence Ralf Thenior, daarna rennen we naar de Yurt om te luisteren naar de kersverse ORP-Hoofdredacteur Wout Waanders. Daarna drukken we ons nog dieper in de schapenvellen om te luisteren naar het meisje dat op woensdag Miranda July leest en de eenakter van Nasja Covers. Aansluitend is er een Masterclass van Torre ‘De Staat’ Florim en des avonds bezoek ik de colleges van Dries van Agt en Paulien Cornelisse. De avond sluiten we af met fijne plaatjes van DJ Kult-X.
Poetracks: De donderdag staat uiteraard weer in het teken van Poetracks, de fijnste pop-en-poëzieproductie van de lage landen met dit jaar Remco Campert in de hoofdrol. Vorig jaar leverde het al het schitterende Envoi van Absynthe Minded op. Dit jaar is belooft de lijst van artiesten ook veel goeds: o.a. Tom Pintens en Claw Boys Claw betreden de bühne. Persoonlijk ben ik erg benieuwd naar het optreden van Macronizm, de MC die mij Sage Francis deed ontdekken. Zijn versie van Camperts Jongeling deel 2 is hier al te beluisteren.
Nijmeegse Nachten I: Sowieso naar de eenakters gaan kijken! Daarnaast kan uw blogger u het bijzondere Oulipo, Tamango, Vlaamse Verzen en Meneer Zee aanraden. Daarna blijft u om met DJ Duo De Rotjes (Lucky Fonz III en Roos Rebergen) tot in de kleine uurtjes te dansen.
Nijmeegse Nachten II: Ik zou zeggen dat u weer naar de Writer in Residence komt, voor het tweede interview en de lezing die hij tijdens zijn verblijf schrijft over het festivalthema, maar ik begrijp dat we met het mooie Retorica!-programma een geduchte concurrent hebben. Goed nieuws: zowel de lezing als de retorica-toespraken gaan op papier verkrijgbaar zijn tijdens het festival. Misschien moet u daarom maar gewoon naar Andy & The Androids gaan. Daarnaast komt u uiteraard kijken naar de Stiftdichter en Meisjes die tekenen (Eva Mouton en Anne van der Sligte).
Zondag zwemmen we en maandag ben ik dan weer een jaar ouder. Dan is het tijd om een pistool te kopen.
De cavalerie te fiets
21 november, 2009
Twee jaar geleden gaf ik samen met de ORP-boys een workshop creatief schrijven tijdens een alumni-dag van de faculteit Nederlandse Taal en Cultuur aan de RU. Wat later kreeg ik een mailtje van een van de alumni. Hij werkte bij een tijdschrift, De Wereldfietser, en wil de een poëziespecial daarvoor maken. Hij gaf aan dat er tot dan toe alleen maar reisverhalen in het tijdschrift waren verschenen en dat hij wilde laten zien dat je ook poëzie kunt schrijven over je fietsreis. Of ik bereid was daaraan mee te werken?
Twee jaar later dus, ligt er nu een editie van De Wereldfietser met gedichten over fietsreizen. Willy Verhegghe schreef een stuk over zijn liefde voor de koers, de poëzie en de popmuziek. Marjolein Pieks, poëziekoerier te fiets, werd geïnterviewd voor het nummer en schreef er een gedicht voor. Verder zijn er inzendingen te lezen van een hoop wereldfietsers.
Uw blogger (verre van een gepassioneerd fietser) schreef een stuk over het schrijven van poëzie. Dat kunt u hier lezen.
Wie houdt Linda tegen?
17 november, 2009
Er zijn meisjes die zich hoekiger bewegen
en nog harder schreeuwen, maar niemand
lacht lomper dan Linda. Niemand die ik ken.
We delen de voorkeur om buitenshuis te
ontbijten, vlak voor de lunch, want we
hebben liever lege stoelen om ons heen.
Ze schrokt en knoeit, maar dat laatste nooit
op haar kleren. Haar geverfde vingernagels
boren zich zo diep in de broodjes, dat ze
gaatjes maken in de bodem.
Op maandag is het kaas, sla en tomaten.
Op vrijdag filet americain.
Daartussen varieert het, maar is altijd:
een keer vlees en twee keer vegetarisch.
Ik heb haar nog nooit op ham betrapt.
Ze drinkt sap van bloedsinaasappelen en
bestelt drie keer koffie bij. In ieder geval in
haar laatste kopje blijft altijd een bodempje
staan.
Ik weet niet wat ze in de weekenden doet.
Evenmin weet ik waar ze woont.
Ik weet niet of ze Linda heet, maar niemand
lacht lomper dan Linda.
Boomhutten
15 november, 2009
Op zo’n zondag waar alles aan de wereld waait, kunnen d’n Geytos en ik niet achterblijven. Deel drie in de serie.
Geweldige, paarse dingen
13 november, 2009
De Welse dichter Dylan Thomas schreef ooit dat een recensie nooit over het gerecenseerde werk moet gaan, maar altijd over de recensent zelf en dat deze het koste wat het kost moest vermijden uit het werk te citeren.
Welnu, over mij dan: ik krijg veel te veel boeken aangeraden. Je kent dat: goedbedoelende vrienden willen hun (schrijvers)vriend iets aan de hand doen waar ze echt weg van zijn. Meestal knik ik instemmend op leessuggesties en vergeet ik ze meteen weer. Mijn boekenkast is vol genoeg. Ten tweede is er het gevaar dat de schrijver zo goed is, dat het verlamt: dat je denkt dat je zo goed toch nooit kunt schrijven.
Zo nu en dan schrijf ik een recensie. Zo ook nu, op Veldpost.
Overigens is er een heel programma rondom Frans ‘Het geheim van Nijmegen’ Kusters op het Wintertuinfestival.
