Daar zijn we dan…
29 januari, 2008
‘Rechtstreeks’ als in ‘afgelopen zondag’.
‘De stad’ als in ‘Arnhem’.
Wat? De Mugwumps!
Mede mogelijk gemaakt door Griffin iMic en een tweede mac bij Vantilt.
(Geen idee? Klik!) Bron: RTV Arnhem
Het was zoals nooit tevoren…
27 januari, 2008
‘Het is misschien wel poëzie van de laagste plank,
maar dan wel van het hoogste niveau.’
De Mugwumps reisden af naar Arnhem vandaag, om de ether onveilig te maken. And so we did.
Radio gaat tietenhard: voor je’t weet is het voorbij. Maar het ging goed, afgezien van een kleine verspreking in de stad resoneert. Ik kan er veel over vertellen, maar ja: vertellen over wat we allemaal verteld hebben, wordt me toch iets té meta. Voor mensen die het gemist hebben: komende dinsdag wordt het vanaf elf uur (des ochtends) herhaald. Nog steeds op 105.1 FM en op de website. De Windows Media Player stream aldaar werkt inderdaad niet, zoals ik heb begrepen. De andere stream kun je gewoon in Quicktime openen (‘opslaan als’ en dan ‘openen met’). Dat werkt tenminste op mijn mac zo… We krijgen echter ook een opname, dus treurt allen niet: binnenkort zetten we het ding zelf integraal online. Hieronder nog wat foto’s.
Het wordt weer zoals vroeger…
26 januari, 2008
Morgen (=zondag) spreken de Mugwumps het land toe vanuit Arhem. Voor mensen in de regio zijn we te beluisteren op FM 105.9 en op de kabel 93.1. Voor mensen zonder radio en verder weg is er een live-stream op de website. Zet je chips klaar: het begint om 17.00 uur en duurt een uur. Wat er zoal te beluisteren valt? Een dialoog, gedichten, muziek van onze keuze en de samenwerking tussen mij en Jop Luberti van Deep Sleep.
Ongevraagd Advies #2: Oneigenlijk Gebruik
25 januari, 2008
Een dichter, moet u weten, is een halfzachte, sandaal dragende neohippie die zijn godgegeven welbespraaktheid gebruikt om zeer diepe gevoelens te verwoorden waarin ook anderen zich ontroerd, weldadig of helend kunnen herkennen. Dichters zijn bijgevolg voorspelbare antioorlogsdemonstranten en evidente rouwbegeleiders. Op hen kan je altijd rekenen wanneer de dood in het geding is. Als hoofdaandeelhouders van het Goede, het Ware en het Schone proberen deze zoetwatervissende verzenmakers immers bij uitstek een stem te geven aan wie onderdrukt, bedreigd of anderszins gewelddadig bejegend wordt. Het zijn eigenschappen die dichters sympathiek maken bij schwärmerige studenten letteren, oudere dames en macrobioten.
Vooral de eerste en de laatste zin vind ik mooie one-liners. Net als deze:
Wanneer we nog eens honderd jaar later een Dichter des Vaderlands denken te moeten verkiezen, komen we niet toevallig terecht bij Gerrit Komrij – de man die van het belazeren der kluit met succes zijn hoofdbezigheid heeft gemaakt.
Maar laten we wel wezen: Oneigenlijk Gebruik van Geert Buelens is geen boek dat het van one-liners moet hebben. Het is een boek dat tracht de poëzie in veel opzichten te bespreken, zonder haar te minimaliseren tot een bepaalde zienswijze. En dat succesvol. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat Buelens een hoop dingen bespreekt die in mijn straatje passen. Zo komen Amiri Baraka, Gil Scott-Heron (ja, die van The revolution will not be televised) en Tom Waits langs, evenals Herakleitos en Van Ostaijen. Maar er waren ook dingen waar ik niet zo bekend mee was. Alleen al de hoofdstukken over field hollers en topical songs zijn in dat opzicht de moeite waard het boek aan te schaffen. Buelens treedt zijn onderwerpen met open vizier tegemoet en weet ze in een leesbare tekst te analyseren. Ik kan meer vertellen over mijn beleving, maar de man zegt ook:
[...] maak zelf iets, maak er je eigen muziek van en durf te spelen. Blijf niet hangen in Robert Morris. Zie Adorno en Deleuze niet als grenswachters. Kijk dieper in jezelf dan ooit tevoren. Kijk daarna rond. En vooruit.
Mijn advies is dat je begint met kijken in het nieuwe boek van Buelens.
Gisteren was een officieuze presentatie in Utrecht. De super-mega-officiële presentatie zal 30 januari in Passaporta, Brussel, plaatsvinden. Klik!
Meer informatie over het boek vind je hier.
Fugu
23 januari, 2008
Vanmiddag heb ik voor het eerst met een zwerfster gepraat. Ik hoop echt dat dit goed gaat. Dit moet goed gaan.
Eigenlijk moet je de vis laten zien aan de eters, voordat je hem bereidt. Een ritueel, in Japan zelfs wet. Maar ze weigerde om hier te komen eten. Om begrijpelijke redenen. Officieel moet je een licentie hebben om de vis te mogen koken, maar volgens Hanna waren zelfs mijn wentelteefjes waterig of, op zijn best en het andere uiterste; geroosterd brood. Hanna is alweer bijna een half jaar geleden weggegaan. Dit is de eerste keer dat ik kook in vijf maanden.
Officieel kun je Fugu ook nergens krijgen. Maar als je een Japans restaurant kent met een wat exclusievere collectie onder de toonbank, kom je een heel eind. Zeker wanneer je dreigt de politie te informeren als je de vis niet krijgt. Lees de rest van dit onderwerp »
Een schaap over de dam…
19 januari, 2008
Met nieuwe audio…
