Kasbah in Suburbia

28 april, 2008

De waterpijp staat naast
de luchtverfrisser, op
een rond tapijt omringd door potpourri;
het is moeilijk te zeggen,
wat er hier nou naar appels ruikt.

Olielampjes branden overal en
er ligt woestijnzand op de vloer.
Toch: niemand draagt hier schoenen.

Op tv loopt een ritueel gebed
op alle zenders en kopieën
in variaties op dvd en (soms nog) vhs.

De schutting houdt zelfs het zonlicht
tegen. De deuren doen dieven en dochters
aan weerszijden blijven. De kozijnen
tellen de jaren dat we hier waren in
kinderpostzegel- en clubactiestickers.

Maar de olielampjes trillen op de schouw
en af en toe ruist het op tv. Soms loopt
het geluid zelfs achter op het beeld.
De gebarentaal is soms beslissend anders
en dat op alle zenders, dvd en waar zijn die banden?

De voortuin mist precies die bloemen
die achter bij de buren goed gedijen.
Er wordt muziek gedraaid op overeengekomen
ontoelaatbare tijden en laatst zelfs (buiten
het buurtfeest om) gebarbecued.

Het is moeilijk te zeggen wat hier niet naar
roest en asfalt, afval of rook gaat ruiken.
Als er niet wordt ingegaan op onze eisen, zijnde
grotere kooien, langere lijnen en betere troostprijzen.

Gisteren was het petit été in en om maison La Nouveau S. Telefoon uit, gemberbier gemaakt, lunch gepakt bij De Kluizenaar, dit en dat deels gelezen, op het balkon gezeten en geprobeerd wat gedichten en routines uit het klad te trekken. Des avonds friet van De Burcht met Vlaamse mayonaise. Het was een mooie dag. U mag nu naar zaliger mijnheer Strummer gaan luisteren.

(Alle originelen hebben de embed-functie geblokkeerd)

Een tijdje terug belden Tim en Sjoerd van Mikken en Klikken me op (achter elkaar, niet tegelijkertijd). Zij zaten o.a. achter het filmpje dat bij mijn tekst ‘Mojo Pin’ hoort (zie downloads) en ik had al eens een persbericht voor hun band Mindless gemaakt. Nu belden ze echter omdat ze een TV-show over computergames gingen pitchen bij een productiebedrijf. Of ik niet zin had om de tekst voor de voice over te schrijven. Do I? Ik heb altijd al in de voetsporen van Skate The Great willen treden. Bovendien mag ik dan eindelijk eens de flauwe grappen en cheesy pay-offs schrijven die in het Heilig Land der Wereldbelangrijke Literatuur niet zijn toegestaan.

Afgelopen woensdag belde Tim om te zeggen dat het bedrijf gebeld had: we gaan in productie. Binnenkort hoor ik er meer over, maar waarschijnlijk ben ik na mijn afstuderen al één dag in de week van de straat af. Om echte die-hard gamers te citeren: w00t! Hier is de pitch die ons met kop en schouders boven de rest deed uitsteken. Gentlemen, behold…

Meer info over het spel vind je hier.

Hoe de focus?

18 april, 2008

Foto’s. Ik was namelijk in Gent. En terecht. Een toffe stad om een weekend door te brengen, zoveel kan ik u verzekeren. Je mag wel even dubbelchecken of het hotel je boeking heeft opgeschreven. Wacht… Triplechecken is beter. Ik had twee keer nagevraagd en toch zaten we bij aankomst zonder hotel. Ik zal daar niet over uitwijden, omdat dankzij mijn lief alles een goed einde had en we mochten genieten van dit uitzicht

Lees de rest van dit onderwerp »

Nico Otten rookte zoals je behang plakt over een scheur in het beton. Hij nam een trek, opende dan zijn mond om de rook die nog voor hem hing door zijn tanden naar binnen te zuigen. Als in een slechte horrorfilm waarin special effects niet meer dan teruggedraaide opnames zijn. Alles aan Nico holde achteruit. Hij droeg de bijnaam OtteKapotte. Het was een sprekende naam. Het klopte. Zijn tanden had hij overigens altijd op elkaar. Hij sprak sporadisch. Hij had een instemmende grom en schraapte zijn keel als hem iets niet zinde. Soms heb je daar genoeg aan. Het is een taal, op een basaal niveau. Lees de rest van dit onderwerp »

Over Vantilt

14 april, 2008

Een soort van Ongevraagd Advies, maar dan anders. Ik heb vanmiddag mijn stageverslag getekend opgehaald bij Vantilt, en daaruit komt onderstaand stukje. Zoals het een blogger betaamt is het stuk voorzien van meer links dan je klikken wil.

Ongeveer twaalf jaar geleden was het dat uitgeverij SUN op het laatste moment afzag van de publicatie van Jos Joostens proefschrift. Marc Beerens, die toen nog aan het afstuderen was, besloot samen met Jos Joosten een uitgeverij te beginnen, zodat diens proefschrift toch kon worden uitgegeven. Beerens was goed bevriend met Joosten en was bovendien, net als Joosten, redactielid van literair tijdschrift Parmentier. De naam Vantilt werd gevonden in de strip Taco Zip van Luc Cromheecke. Op 29 februari 1996 verscheen dan de eerste titel van wat nu een aanzienlijk fonds in wetenschappelijke boeken is: Feit en tussenkomst. Geschiedenis en opvattingen van Tijd en Mens (1949-1955).

Lees de rest van dit onderwerp »

De Koe

9 april, 2008

Vanuit de flat waar ik met mijn moeder woonde keken we uit op de garagebox aan het plein waarop De Koe liep. De Koe was eigenlijk het gevlekte hondje van de slager. Elke dag nam die zijn hondje mee en zette het op de garagebox achter zijn slagerij. De Koe liep daar dan rond totdat de slager de winkel gesloten en gepoetst had.

Op goede dagen gooiden we eten naar de koe. Heel soms deed de slager zelf dat ook. Als hij iets over had, iets wat hij de volgende dag niet meer kon verkopen. Als we geld over hadden van ons zakgeld kochten we een Bifi. Die was dan voor de koe. Dat was toen ik twaalf was. Toen we nog niet rookten en altijd wel zakgeld over hadden. Lees de rest van dit onderwerp »