Ongevraagd Advies #13: Waar romantici en nerds met elkaar dansen
28 februari, 2009
Nog niet eens zo heel lang geleden, was ik druk doende met een scriptie over paratekst en digitale technologieën. In het kort ging mijn scriptie over de invloed die de opkomst van de PC en met name het internet hadden op allemaal lezingtsturende elementen. En hoewel het niet direct mijn thema was, kwam steeds het mooie vak van teksteditie weer om de hoek. Wellicht omdat ik daarover mooie colleges gevolgd had van Frans Blom, misschien ook omdat ik het boek De kladbewaarders van Dirk van Hulle las. Ik raakte steeds op dat zijpad en ging snuffelen waar ik eigenlijk weinig te zoeken had, en nu… Nu doe ik dat weer.
Over goede openingszinnen gesproken…
24 februari, 2009
‘Heb ik jurktieten?’, vraagt Dennis Gaens (26), freelance schrijver en medewerker van literair productiehuis Wintertuin, zich af. Zijn woorden weerkaatsen tegen de grauwe muren van de NDRGRND. Dit is geen travestietenvergadering, maar een maandelijkse bijeenkomst van jonge auteurs.
In de ANS van deze maand een artikel over de Literaturjugend. Lees verder op ANS-Online.
Darwin
22 februari, 2009
De voordeur is voor de meesten hier een uitgang. Als je hier vaker niet dan wel bent, blijft het een ingang en bij de ingang liggen strips met paracetamol gepropt in de volle meterkast. Kantoormaten waterflessen staan gestapeld in de gang. De meesten hier hebben het nodig, voordat ze naar buiten stappen.
Buiten gaat het duidelijk om een oorlog.
De eerste camera’s waren geen verassing. Bij de tunnel, waar al drie keer iemand was neergestoken, bij de discotheken (zelfde verhaal, hoger aantal) en de banken (heel ander verhaal). Het waren de eerste camera’s op loze plekken waar we van schrokken. Ze verschenen op willekeurige kruispunten, in straten waar twee bakkers en een belhuis zaten, op pleinen waar je de mensen met het blote oog al niet kon onderscheiden.
Immers alleen het kistje is van de veiling
18 februari, 2009
Ik lik mijn tong vast ruw aan de splinters
van het kistje waarop ik spreken zal.
Ik heb een zwak voor vorm volgt inhoud.
Anders dan men graag gelooft
is het publiek geen factor in een
(overigens ook al volstrekt afwezige)
berekening.
Als er maar gedanst wordt.
Aantallen worden overschat;
het is precies die fixatie op cijfers
die de bomen het bos enzovoorts.
Ze zullen me moeten wegslepen als
ik eenmaal op mijn rode kistje sta.
Vorm volgt inhoud dan ook echt
op de voet en een haar na.
Driewerf nee?
15 februari, 2009
Op basis van de voorpagina van Trouw van donderdag 12 februari. Klik op het plaatje voor een vergroting.
Papiervliegtuigen / Ogen op alles
4 februari, 2009
Toen we vroeger vliegtuigen vouwden,
tekenden sommigen van ons ramen:
zichzelf erin, wat vrienden, de hond,
zelfs voltallige families bevolkten
de vogels. Een enkeling tekende zich
piloot met pet achter een raam vooraan.
Ik tekende ogen.
Ik tekende ogen op alles, gaf alles
een gezicht en dat werd heel even
mijn gezicht. De romp mijn borst;
de vleugels mijn armen vlak voor
een omhelzing; de staart mijn voeten op
het laatste moment voor een sprong.
De piloten maakten loepzuivere landingen,
terwijl mijn vliegtuigen eerder neigden
naar neerstorten. Zo ook op de grond,
rond een gebroken neus, tekende ik ogen.
