Voor mij liep een man, met drie gesluierde vrouwen in rij achter zich, de supermarkt in. Hij liep op de servicecorner af en leunde aan de balie. Hij bestelde – want bestellen was het – drie bonuskaarten. Die verdeelde hij over zijn drie vrouwen, die vrolijk hun nieuwste aanwinsten uit het plastic drukten. Hij legde ze iets uit in een taal die ik niet kon verstaan en liep vervolgens weer met zijn harem de supermarkt uit.
Ik wil daar natuurlijk iets over schrijven, maar verder dan dit kom ik niet. Joost Zwagerman vertelde laatst bij DWDD dat hij sommige anekdotes uit Gimmick! geschrapt had, omdat ze te ongeloofwaardig waren voor een boek. En dat terwijl ze echt gebeurd waren. Of dat het is met die man en zijn harem, ik weet het niet. Misschien is het ook wel dat zo’n anekdote ook wel een heel goed verhaal eromheen verdient. Waarschijnlijker is het nog, dat het gewoon een leuke anekdote blijft.
Een andere grote schrijver, die van Hendrix, zei het laatst zo: ‘Je kunt er natuurlijk altijd een blogbericht over schrijven.’ En zo geschiedde.
Nog even over die eerder genoemde Zwagerman: gisteren was uiteraard dat feestje en ik zat in mijn gebruikelijke rol van plaatjesschieter. Die plaatjes kun je hier bekijken.
Ben het op dit punt wel eens met Joost. Deze anekdote is zo ongelofelijk dat ie in jouw manier van schrijven (en ook de mijne) niet tot z’n recht zou komen. Er hangt teveel (politieke) betekenis aan. Maar het blijft zeer frappant ja.
Geplaatst door Willem | 17 april, 2009, 15:31