Een paar keer per dag herhaalt hij het woord ‘startkabels’, alsof het een mantra betreft. Er zijn steeds meer dingen die hij niet begrijpt. Hij staat vaker dan vroeger voor zijn magnetron te wachten. De missende wenkbrauw tekent hij ‘s ochtends met potlood terug. Toen nog zijn vrouw vond precies de juiste kleur. Van ver, in het halfdonker of na verloop van tijd valt het verschil in textuur niemand meer op en alles ligt op loopafstand. In zijn stamkroeg zijn de grappen langzaamaan gaan liggen. Hij is nog de man in de hoek en hij begrijpt: zolang hij de man in de hoek is, zal hij ‘s ochtends zijn wenkbrauw tekenen, op de magnetron wachten en blijft de auto afgedekt op straat staan.
ja, mooi hoor Dennis.
deze regel:
“Toen nog zijn vrouw vond precies de juiste kleur.”
lijkt iets te missen of misschien mis ik wel iets.
Geplaatst door saskia | 9 juni, 2009, 16:28Dat heb ik eerder gehoord. Die zin is misschien wel onnodig ‘poëtisch’. Ik zal het aanpassen.
Geplaatst door Dennis Gaens | 9 juni, 2009, 16:31Oeh, deze doet het niet helemaal voor mij Рiets t̩ vervreemdend denk ik. Vraag me wel af waar je het vandaan trekt hoor, zo die huiselijke absurditeit! Vind ik wel knap.
Geplaatst door Suzan | 18 juni, 2009, 11:15