Hij heeft hier lang genoeg rondgelopen om te weten
dat elk huis een keuze en alles meer van hetzelfde is.
Het dagrooster kent niet veel meer dan een hoop
meningen (inkomend als uitgaand, uitsluitend
luidkeels) en het wisselen van bovenste been.
Soms hoort hij zijn moeder, maar veel vaker de TV.
Zijn geslachtsdeel is iets instrumenteels geworden
zoals koffie bij het ontbijt en sigaretten in gesprekken.
Zijn broeken hebben zakken en hij heeft altijd iets bij
zich, maar voornamelijk: autosleutels en verhalen.
Een man moet niet meer dan bij zijn dingen zijn.
prachtige laatste regel!
verder kan ik je vanwege het opgetreden hersenvacuüm weinig zinvols zeggen. maar die regel…, die viel me op.
Geplaatst door saskia | 23 juni, 2009, 15:35Dag Dennis,
De eerste twee regels vind ik echt prachtig, ze kloppen voor mij precies. De twee middelste stanza’s kunnen nog iets minder wollig misschien. De laatste regel is krachtig, maar ik vind hem niet direct passen bij de rest van het gedicht.
Hartelijke groet.
Geplaatst door Eelke | 24 juni, 2009, 08:38Dankje!
Geplaatst door Dennis Gaens | 24 juni, 2009, 09:13Ik begrijp wat je bedoelt, Eelke. Ik weet nog niet zo goed wat ik ermee aan moet. Ik heb dit ding al te vaak herschreven, misschien is dat het. Voor mijn gevoel hoort die laatste regel er dus wel bij, maar ik begrijp wel waarom het misschien niet zo overkomt.
Geplaatst door Dennis Gaens | 24 juni, 2009, 09:15Die laatste regel hoort er ook wel bij, maar misschien moet er nog iets tussen, een regel vooraf om het wat beter te laten passen, misschien een geheel andere algemene uitspraak over ‘een man’ om contrast te bewerkstelligen, of juist nog een concrete regel over een man en zijn dingen. Nu loopt het wat te vlakjes en voorspelbaar af, naar mijn idee. Verder is het gewoon erg goed.
Geplaatst door Eelke | 24 juni, 2009, 14:27Daar zit wat in. Ik denk dat het werk, van wat ik zo hier en op facebook hoor, vooral in het middenstuk gaat zitten. Bedankt voor je uitgebreide commentaar.
Geplaatst door Dennis Gaens | 24 juni, 2009, 17:52Ik weet niet of een gedicht per se onvoorspelbaar moet zijn. Mijn mening is dat je niet te veel er aan moet klungelen. Ik vind hem mooi zo. Ook het middenstuk. Het ‘wollige’ hoort gewoon bij jou. Ik zou dat niet gaan uitkleden als ik jou was.
Geplaatst door willemclaassen | 25 juni, 2009, 16:21Hmm, ik vind juist precies het omgekeerde van wat de heersende mening hier lijkt te zijn. Ik vind het middenstuk juist heel sprekend, pakkend en intrigerend. En het begin en einde een beetje… tjsa, pretentieus? Ik weet het niet. Vind wat je in het begin zegt wel erg mooi, maar hoe het geformuleerd is… Misschien zijn die eerste en laatste zin gewoon iets te complex opgezet voor mijn simpele ziel ;)
Geplaatst door Suzan | 30 juni, 2009, 13:01Ik wardeer de mening van jouw simpele ziel altijd heel erg, maar dat weet je. Ik ga er snel nog eens naar kijken, maar nu roept het Waalstrand.
Geplaatst door Dennis Gaens | 30 juni, 2009, 13:27En terecht! Geniet ervan :D
Geplaatst door Suzan | 30 juni, 2009, 13:31