Een lidwoord is een daad, Campert.
Een daad van bevestiging, zoals
bij een krat colaflessen.
Het krat colaflessen dat te laat
naar het feest werd gesleept,
waardoor we in de kleinste uren
alleen nog pure dranken dronken.
Dat krat colaflessen.
Het krat colaflessen dat we tekort
kwamen voor een wereldrecordpoging.
De wereldrecordpoging. Daar zaten we
met onze tweehonderd rollen Mentos.
Rolletje Mentos?
Het lidwoord is een daad, Campert.
Ten slotte wint de punt, jazeker.
De punt is een daad, Campert,
etc.
Luister hier naar het origineel:
Bron: CD die bij deze fraaie gelegenheidsbundel zat.
Campert staat overigens dit jaar centraal tijdens Poetracks.
Ahhrg! Dennis aan de poëtica… maar gelukkig op een heel mooie manier. Geslaagd, als ik dat mag zeggen.
Leuk die intertekstualiteit, ook mbt het Poetracks-gedicht. En dat ‘rolletje mentos?’, erg grappig!!
En dan weer die etc., pas wel op dat je die niet in elk gedicht gaat gebruiken. Als ze dan op een rijtje staan, is het telkens etcetera.
Geplaatst door willemclaassen | 4 oktober, 2009, 14:02Voor het gemak ga ik helemaal met Willem mee en formuleer het nog iets sterker; ik zou nóg gelukkiger worden als je die ‘etc.’ weg zou halen. Het gedicht is zo sterk dat die etc op het eind juist verzwakt.
Erg sterk werk, absoluut.
Geplaatst door saskia | 4 oktober, 2009, 14:27Dankjewel, beiden. Die etc…. tja. Ik heb eerder inderdaad ‘enzovoorts’ gebruikt, al vind ik dat gedicht inmiddels de moeite niet meer waard. Ik vond het hier juist wel passen. Moeilijk. Ik denk erover na. Weet ook nog niet zo goed wat ik met dit gedicht wil hoor.
Geplaatst door Dennis Gaens | 5 oktober, 2009, 09:09