De zomer was definitief voorbij. De herfst trouwens ook. De sneeuw kwam niet langer alleen uit de lucht, maar leek ook uit de grond naar boven te komen, uit de bomen en van de daken te vallen. Het was nog nooit zo winter geweest.
Naast mijn column leverde ik voor de decembereditie van de ANS ook een kerstverhaal. Een knipoog naar een van mijn favoriete kortverhalen ooit, After the fair van Dylan Thomas. Tevens het verhaal waarin uitgelegd wordt hoe ‘ik’ Anna leerde kennen. Lees het hier online of download de PDF.
Ik vind de manier waarop je de loods beschrijft als ‘jij’ er tegenaan loopt ongelofelijk mooi!
Anna begint me een heel klein beetje tegen te staan nu, ze is zo… kittig ofzo. Ik weet het niet – misschien hervind ik de balans weer bij het volgende stukje over haar.
Trouwens, kijk ik er heel erg overheen of staat jouw naam niet bij de column en dit verhaal?
Geplaatst door Suzan | 9 december, 2009, 19:57Ja hee zeg, Anna kan ook niet altijd aardig zijn. Het is geen sprookje. ;)
In het volgende stuk gaat Anna een kleurenwandeling doen. Waarschijnlijk ga je haar dan een aansteller vinden. En terecht.
Mijn naam staat bij het verhaal wel. Bij de column niet. Wel weer in de colofon, onder ‘columnisten’.
We moeten snel (zal wel weer twee maanden duren, maar toch) een kopje koffie drinken. Of een biertje.
Geplaatst door Dennis Gaens | 9 december, 2009, 20:22