Op verzoek van Vincent Zegveld – filmer, fotograaf en ‘kutkraker’ bij Waai – schreef ik (meer dan een jaar geleden alweer) een monoloog bij een korte film die hij wilde schieten op 8mm. Het resultaat: Overal altijd. In de tekst breng ik een kleine hommage aan Coleridge, zoals anderen voor mij deden. Een eerste montage … Continue reading
Gisteren las ik, op uitnodiging van Perdu, een fragment uit N30 van Jeroen Mettes voor en reageerde erop, net als Jos Joosten, Ernst van den Hemel, Maarten van der Graaff en Astrid Lampe. Het was een avond zoals je die alleen in Perdu vindt: academisch zonder elitair te worden, maar bovenal: met het hart op … Continue reading
Ik weet het, ik heb lang niets meer van me laten horen hier. Mijn moeder zei dat deze week al tegen me. Dat het tijd werd voor een update. Het probleem daarbij is dat ik razend veel gedaan heb, maar niet steeds met concrete resultaten. Soms moet er ook werk achter de schermen gedaan worden, … Continue reading
Mijn moeder belde mij na mijn eerste blog over dit tijdschrift op en zei: “Sjmiet met dien eige vleisj.” Dat is een gevleugelde, (volgens mij) Limburgse uitdrukking die “gooi met je eigen vlees” betekent. Het tijdschrift mag van haar wel Lulgitaar heten, maar we willen natuurlijk niet de indruk wekken dat het een tijdschrift voor … Continue reading
Ik vond haar op het balkon. Ze hing over de reling op het randje van voorover. Ze zei: ‘Ik ben een zwaan’ en of ik haar drankje even wilde vasthouden. Wie de laatste tijd een voordracht van mij heeft gehoord, komt deze zin wellicht bekend voor. Hij komt uit Lucy, een voorstelling die ik samen … Continue reading