Ongevraagd Advies #4: Buddy Wakefield

Buddy Wakefield - Live for a living

Thank you for the boat and the open road.

Love, BWakefield

Dat staat op de titelpagina van mijn exemplaar van Live for a living, een boek dat meer indruk op me heeft gemaakt dan elk willekeurig ander boek de afgelopen vier jaar heeft gedaan. Zeg maar elk boek dat ik tussen On the road en dit boek heb gelezen.

In zijn voorwoord stelt Wakefield dat hij een ‘sucker for solution and catharsis’ is. Hetzelfde voorwoord eindigt met:

Let’s try doin’ this openly human, together, adjust the tuners, go vulnerable (big symptom of individuality), cards on the table, big me big you.

En dat is precies wat hij doet. Wie Live for a living leest, kan zich niet aan het idee onttrekken wel heel veel over de schrijver te weten te komen. Van zijn gebroken gezin tot zijn meest genante situaties:

I’ve peed on my legs three times this week. The first time was at a department store urinal. The aim caught the bowl just so that it bounced ‘round an awkward dip in the backboard, skimmed back across the piss pond, cirkling right back out onto my leg along with… Someone lse had already peed in that urinal, and there had been no flush, so… I began to panic. I was not done peein and had to wait it out while the mix slowly ran down my leg, absorbing into my skin.

Minder ranzig, maar niet minder beeldend en eerlijk zijn de gedichten in het boek. Vaak grappig, drie tellen later weer ontwapenend en doorweven met originele gedachten gevat in sterke oneliners en een hoop woordspelingen: pull the bible belt back through the loops it missed. Het sterkst zijn echter zijn beelden en situaties die hij schetst, zoals in Human the death dance, hier als outro bij een lied van Sage Francis:

Het is de mix van al die dingen, verenigd in een even eerlijke als sterke persoonlijkheid die dit boek zo tof maakt. Zelf heb ik het lezen van het boek gecombineerd met het luisteren naar zijn CD Run on anything, wat volgens mij een heel goed advies is. Op zijn site kun je ook luisteren naar audio.

Ik heb het gevoel dat Wakefield erg veel invloed gaat hebben op wat er van mij gaat komen de komende weken, maanden, whatever.

And the answer?
The answer comes in the form of a handwritten letter from the moon
says,
This is brutally beautiful.
So are we.
This is endless.
So are we.
We can heal this.
Signed,
Crater Face
P.S.: See me for who I am.
We’ve got work to do.

Advertenties

7 thoughts on “Ongevraagd Advies #4: Buddy Wakefield

  1. Wauw, ben nu ook wel benieuwd naar z’n boek, ja – die Run On Anything CD is echt echt echt beter dan ik aanvankelijk dacht (toen ik alleen het eerste nummer nog maar gehoord had). Moet wel bekennen dat nu ik Sage Francis in bovenstaande clipje weer zo overdreven en haast belerend over ‘het leven’ zie doen, dat ik daar ietwat baldadig van word. Melig. Beetje relativeren die hap. Ach! :) Dat doet ‘ ie zelf dan ook wel weer, hier en daar. Maar eeh, hoop dat je je griepje al weer een beetje te boven bent. Later!

  2. Das waar, maar de andere video die ik van HTDD kon vinden was niet zo’n goede opname. Ook vond ik het stiekem wel leuk om toch weer Sage Francis hier tussen te stoppen, stiekem. Overigens vind ik deze twee ook wel erg cool:
    ‘You say that life ain’t fair? Well guess what, life ain’t and them’s the breaks.’ en ‘This is why I’m not considered a saint? Well guess what, I ain’t’ Het liedje zelf is ook erg mooi. Zal het binnenkort wel eens meenmen.

    Wat een smileys hier trouwens, van mensen waar ik het niet van had verwacht. Waarvan akte. ;)

  3. Wat me opvalt, is dat Chuck P. niet meer in je Ongevraagde Adviezen voorkomt, of heb ik dat helemaal mis, en heeft ie nog steeds een belangrijke plaats in de Dennis-canon? Ach ja, de redactiepagina van ORP moet sowieso nodig aangepast worden. Mijn favorieten veranderen ook.

    Ik ben wel benieuwd naar deze Wakefield, al moet ik wel bekennen dat ik sommige oneliners die je hier citeert niet begrijp. Maar daarom zijn we ook peppi en kokkie.

  4. Er staat maar een oneliner in. Dat laatste stuk vond ik gewoon erg leuk als afsluiter, zeker geen sterke oneliner. Ik zou trouwens met niemand anders peppi & kokkie willen zijn hoor!

    En over Chuck P.: Ik moet bekennen dat zijn nieuwe werk mij niet meer zo bekoren kan. Hij probeert teveel dingen die hij niet zo goed kan, geloof ik. Blijft staan dat hij heel goede boeken heeft geschreven, of zoals ze het in reclames zouden stellen: ‘hele goede boeken’.

  5. Aah, na het ORP feestje had ik me voorgenomen iets van Buddy op te zoeken/te luisteren, maar zijn naam was snel vergeten. Tot nu dan. Senk joe.

  6. Pingback: Wij waren noodgevallen « De Nieuwe S

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s