Likdit op de trap

Een bijzonder geval van l’esprit de l’escaliér besloop mij deze week. Ik nam – onder het genot van een biertje op Oscars dakterras – mijn exemplaar van likdit, de nieuwe bundel van de Mugwumps, in handen. Daarin had ik het gedicht als de stad opgenomen. Dat was een keuze die ik een driekwartjaar geleden, toen we deze bundel samenstelden, al moeilijk vond. Ik had steeds het idee dat het niet af was, of zo je wil: niet goed genoeg. Het probleem was dat ik het sentiment dat erin uitgedrukt werd wel belangrijk vond. Het was dan misschien niet goed genoeg verwoord, maar ik had er nog geen nieuwe woorden voor. Zodoende kwam het toch in de bundel terecht.

Nu is het altijd wel zo dat op het moment dat een bundel uitkomt, je alweer nieuwe stukken hebt die je veel beter acht. Het beste leer je daarmee leven en hoop je dat je nog een kans krijgt, maar in dit geval was het bijzonder ergerlijk. Die avond lag ik namelijk in bed en toen kwam l’esprit de l’escaliér mijn hoofd binnen donderen. Ik pakte mijn telefoon – waarop ik Cory Doctorows nieuwste boek aan het lezen was – en wisselde naar de notitiefunctie. Binnen vijf minuten had ik een nieuwe versie van het gedicht. Hieronder de nieuwe versie, nog steeds meer een spoken word-ding dan een gedicht, maar ik kan niet categorieën blijven verzinnen. Voor de oude versie moet je even wachten. Binnenkort presenteren we de bundel. Later meer.

als de stad

als de stad een vraag is
hebben we de verkeerde antwoorden gegeven

als de stad een vraag is
zijn de antwoorden vol
raadselachtige retoriek en
voorlopige formuleringen

slipvrije parken met steriele schommels
rauwe randjes zorgvuldig weggeslepen
winkelketens als een machinaal gestoken
lappendeken gedrapeerd rond het centrum
in een wedstrijd wie er het hardst kleurt
totdat er niks meer over is voor de overkill

hier en daar een oude partizaan,
met een versleten hemd en een baard,
(zijn halve sigaar nooit aan) die steeds mompelt:
als de stad een antwoord is
waar hebben we dan om gevraagd?

maar de stad is een vraag
en als de stad een vraag is
kunnen we goed iets beters verzinnen

Advertenties

3 thoughts on “Likdit op de trap

  1. een prachtig gedicht, enkel wringt de laatste regel een beetje. en ik ken het gevoel. honderden versies van gedichten heb ik. of dingen waar je wild van wordt, en waarvan je de volgende dag walgt.

  2. Dat van die laatste regel hoor ik vaker (zat ook al in de eerdere versie). Jammer. Ik weet nog steeds niet of ik die wel wil veranderen. Je kunt likdit snel kopen denk ik. Hij zal zo rond de tien euro kosten incl. verzendkosten. We moeten alleen nog even kijken wie de logistieke kant van bestellingen op zich neemt. Zodra dat bekend is, komt het hier wel te staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s