Anna het kind

Het kind Anna heeft al vaak haar schenen geschaafd aan de tegels van deze stad en leeft vanuit het dashboardkastje. Haar hond Bowser leeft op de achterbank. Anna bezit een goed boek, dat ze nooit durft uit te lezen. ’s Avonds doet ze wel eens alsof de auto nog een motor heeft en zegt naar het zuiden te rijden. Tegen niemand in het bijzonder. Bowser is ’s avonds vaak weg. Soms gromt ze daarbij, maar ze heeft geen idee hoe een echte motor van binnen een auto klinkt. Ze heeft drie woorden van de laatste pagina van het goede boek gezien en weet dat het zuiden lichter is.

Bij de handrem ligt een pakje sigaretten. Voor het geval dat. Anna is immers al zestien. Ze weet dat men vroeger veel woorden met ‘sch’ schreef, maar niet zeker of het zo ook uitgesproken moet worden. Ze oefent op haar hond, die instemmend knikt bij ‘schnoepje?’. Soms flapt hij zijn tong daarbij uit zijn bek en Anna probeert dan de tong vast te pakken. Haar hond is niet vals, maar speels evenmin. Het is een serieuze aangelegenheid op het autokerkhof.

Als mensen vragen waar ze woont zegt ze altijd ‘om de hoek, naast vrij parkeren’. Dat heeft ze ooit in een winkel gezien. Op de kartonnen kaart lag alles dicht bij elkaar. ‘Het is zestien stappen naar Amsterdam en vierentwintig naar Zuid’, zei ze tegen Bowser. Toen wist ze nog niet dat Bowser de dobbelstenen had ingeslikt evenals de kaartjes voor het tinnen treintje, die ze had gevonden in de achterbak.

’s Ochtends roept ze ‘Kans ligt voor de deur.’ en gaat dan weer een uurtje slapen. Ik heb het haar zien doen. Ze woelt in de bijrijdersstoel en wordt schreeuwend wakker. Krabt dan aan de korstjes op haar schenen en mompelt: ‘Schlechts op bezoek.’

Gelijk heeft ze.

(Speciaal voor het meisje: dit was mijn ‘main’ inzending voor de Literaturjugend. Beterschap met je keel. Niet te vaak naar Roosje gaan jij! Ik heb bronnen.)

Advertenties

9 thoughts on “Anna het kind

  1. Hulde!
    Nu ik de tekst lees, heb ik wel een piepklein opmerkinkje over ´Kans ligt voor de deur´. Ik zou dat zonder punt doen.

  2. een van de beste dingen die ik totnutoe van je gehoord/gelezen heb, ut lijkt me een mooie weg om in te slaan.

  3. Wat mooi!
    Hoe was het verder?

    Ik bloos!
    Al moet ik zeggen dat in Roosje die keel ook al dicht zat. Ik ergerde me zelfs aan de sigarettenrook. Ikke! Me ergeren aan sigaretten!

  4. @ Willem: Da’s goed. @ (W)S: Dankje, ik zal mijn best doen @ Hanneke: Dan moet het wel erg geweest zijn inderdaad. Het was erg gezellig. De volgende keer is op het Wintertuinkantoor, met Ome Frank achter de bbq en – ik geloof – mij als voorspreker voor Vicky, Oscar als voorspreker voor *hierkomtnogeennaam* en iemand als voorspreker voor Bert. En dus een bbq. Yay!

  5. Erg mooi… Waar komt die inspiratie vandaan terwijl ik weg ben? Geef poekie een knuffel van me, en voor vannacht welterusten.

  6. Ik weet niet zo goed wat ik over dit stukje moet zeggen. Ik vind het mooi. Aparte schrijfstijl met een fijne flow. Moest er een beetje aan wennen, maar het werkt wel.

  7. Pingback: Dakterras « De Nieuwe S

  8. Pingback: Deel x « De Nieuwe S

  9. Pingback: Anna en ANS « De Nieuwe S

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s