Hoe een literair collectief overlijdt #2

1.
‘Dit is hetzelfde podium waar de Backstreet Boys ooit stonden’, herhaalde Koen bij elke gelegendheid die er was. Andere keren herinner ik me ons optreden voor een handjevol bekenden. We moesten twee sets van een half uur spelen, maar hadden er maar één met volgens ons goede liedjes. Daarom hadden we al onze oude liedjes en een paar eigenzinnige covers op viltjes geschreven en die naar de vijfiten man voor het podium gegooid. Ze mochten dan teruggooien wat ze wilden horen. Sommige mensen schreven liedjes uit de eerste set op een viltje en gooiden dat terug. Er zijn minidisc-opnames van beide optredens.

2.
Toen ik net de band had verlaten, dacht ik niet aan dit soort momenten. Dat kwam later pas. In het begin dacht ik aan de ruzies, aan het feit dat het een kant opging waar ik me al langer niet meer bij thuis voelde. Ik wilde me meer op schrijven gaan richten en misschien nog een beetje hip hop gaan maken. Ik ging een dichtbundel samenstellen en naar alle uitgeverijen mailen. Daarnaast zou ik een album op gaan nemen. Dat zou Diografie gaan heten. U moet weten, mijn hiphop-alias was Diogen DVK. Wellicht kan een bekwame Googleaar daar nog iets mee. Het zou een groot jaar worden, want naast mijn plannen om zowel de literaire als muziekscene overnacht bij storm te overvallen, was ik toegelaten op de kunstacademie. Ik zag het wel zitten, dat hele Homo Universalis-ding.

3.
Maar toen ik eenmaal was verhuisd naar België, kwam daar van al mijn plannen weinig terecht. Het ging kut op de kunstacademie en ik paste niet echt bij de rest van mijn klasgenoten. Er bleek een groot cultuurverschil te zijn, een kleine 60 km over de grens. Ik denk dat ik er welgeteld twee vrienden had die ik begreep. De dichtbundel werd  afgewezen door drie uitgeverijen en toen gaf ik dat maar op. Met de hiphopteksten bleek het ook niet te vlotten. Ik miste de input van de andere bandleden en begon naar de minidiscjes te luisteren.

4.
Toen het besluit om naar Nijmegen te verhuizen. Daar ging het na een rommelig begin opeens wel goed. Ik vond veel meer gelijkgestemden dan het jaar daarvoor. Ik begon aan een roman. De hoofdpersoon verliet zijn vrienden, kwam in een vreemde stad in de problemen en verhuisde weer, waar alles dan goed zou komen. Dat leek me interessant materiaal.

5.
Gelukkig vond ik snel wat kritische geesten die me daar vanaf konden brengen. Bert en ik raakten bevriend en kwamen erachter dat we allebei met schrijven bezig waren. Zo kwam in de zomer van 2004 het idee een collectief op te richten. Bert kende nog wel iemand van de schrijfopleiding in Utrecht (Oscar). De gitarist van mijn oude bandje (Jasper) wilde ook wel meedoen en Boris’ vriendin vertelde dat Boris ook schreef. Zo was een collectief gevormd.

6.
Uiteindelijk verliet Jasper de Mugwumps en we vonden dat het tijd werd naar buiten te treden. In 2006 begonnen we aan Gootlanding. Daarna volgden opeens een hoop optredens, wat niemand geloof ik echt verwacht had. We stonden van Groningen tot Maastricht op de planken en traden op voor studenten, rockabillies, metalheads en bejaarden.

7.
En nu, nu begin ik al weemoedig terug te kijken op die keer dat we in Maastricht na een optreden een nacht hadden doorgetrokken en dronken in de eerste trein tussen de forenzen naar Nijmegen terugreden. Die keer dat we door Enschede liepen en op alles ‘Ron Brandsteder’ riepen. Die keer dat Wild Pete tegen zijn aanhang riep: ‘Jullie moeten nu klappen want dit is heel erg goed.’ Of toen Bert in Groningen – na een altijd alles verpletterende voordrachtDe nieuwe Nostradamus van Oscar – opeens in een jurk uit de coulisse kwam gerend.

8.
Het schijnt dat je leert van je fouten. Of dat dat mogelijk is. Ik heb weer, net als toen ik de band verliet, grote plannen. Misschien zelfs weer een roman, of een dichtbundel. Wie weet. Toch denk ik dat het nu wel goed gaat komen. Mijn plannen zijn 1) minder megalomaan en 2) de Mugwumps zijn misschien uit elkaar: we zijn nog wel vrienden. We blijven elkaar zien, we gaan alleen geen grote shows meer geven.

9.
Zonder de Mugwumps had ik waarschijnlijk ondertussen al de brui aan het schrijven gegeven. Wellicht was ik ajo bij filosofie geworden, met een baan van 9 tot 5. Het klinkt misschien wat pathetisch, maar ik denk dat ik zonder dat groepje van raddraaiers iemand anders was geweest.

10.
Je bent een Mugwump, je blijft een Mugwump.

Advertenties

9 thoughts on “Hoe een literair collectief overlijdt #2

  1. Megalomaan zijn is denk ik heel normaal rond je 20e, zeker als je schrijft. En daarna moet je het toch een beetje behouden om aan het schrijven te blijven.

    Wie zegt dat? Willem?

    Ook een soort van bekentenis. Alleen niet zo compleet als jouw eigen MW-grafrede.

  2. wat een mooi stukje
    ik word er oprecht weemoedig van, ook al heb ik veel van die herinneringen niet meegemaakt
    maar als een ajo met een baan van 9 tot 5 eigen ik me graag andermans herinneringen toe

    heb ik al gezegd hoezeer ik van de bluffers houd?

    tot dinsdag
    snif

  3. @ AM: De Bluffers zijn mooi ja. Clandestino is zoooo schurkerig. De schurk der schurken.
    De Mugwumps waren ook mooi en als ik me niet vergis heb je wel veel (hier niet beschreven) herinneringen meegemaakt en word je (indirect dan toch) hier wel genoemd.
    Onderschat je eigen rol niet. Dat is wat ik maar wil zeggen.
    @ Maarten: Daarom staat er minder megalomaan, maar dat had je vast gezien. (Oke, oke, het is ook een beetje vanwege de alliteratie)
    @ Suzan: Jammer dat je er niet bij kan zijn nog wel twee van jouw foto’s zitten in de afscheidsfilm. Oke, ik heb het idee dat ik dat eerder gezegd heb. mmmm. Heb ik dat? Ik weet niet, ik ben moe.

  4. Pingback: De Ketting « De Nieuwe S

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s