Deel x

Inderdaad, Willem: het is stil geweest hier. Deels omdat ik nog moest uitrusten van die festivalweek die ik in het vorige bericht besprak. Meer echter, omdat ik even moest nadenken. Niet dat ik een quarterlife crisis steek nadat na mijn studie nu ook dat festival voorbij is. Nee het zit zo:

Op 20 mei 2008 schreef ik (in mijn urban hangmat) uit het niets mijn eerste Anna-verhaal. Ik stuurde het meteen op naar mijn voorspreker Bert met de vraag of het wat was voor de Literaturjugend, diezelfde avond nog. Ik droeg het voor en de respons was goed. De dag daarna op dit log idem dito. Het is misschien overdreven om over een doorbraak te spreken, maar ik had het idee dat ik het eindelijk te pakken had. Dit ging dan toch die roman worden.

Ik ging meer verhalen schrijven die op dit log de onder-andere-over-anna-catergorie toebedeeld kregen. Ze hadden voor mij alles met elkaar te maken, maar hoe de vork precies in de steel zat wist ik zelf ook niet helemaal. Toen ik Oscar Wyers (Mugwump, geweldig (toneel)schrijver en Talkpoeder-partner-in-crime) hierover vertelde zei hij: “Gewoon lekker blijven schrijven, je kunt het altijd nog later op de een of andere manier bij elkaar brengen.” En dat deed ik.

Het is misschien een beetje te vergelijken met zo’n veertiger die besluit dat hij moet gaan hardlopen. Maar in dit geval zou hij dan niet eerst een doktersadvies inwinnen, hardloopschoenen kopen en misschien nog wat sites erop nalezen. Nee, hij zou gewoon beginnen te rennen op het moment dat hij het besluit neemt. Dat is allemaal heel Zen en zo, maar als die eerste adrenaline een beetje weg is, knellen je instappers en je conditie blijkt toch niet wat je ervan verwacht hebt.

Ik weet niet of het het afstuderen was, het nieuwe werk of het nieuwe huis, maar op een gegeven moment was ik buiten adem. Ik wist niet zo goed wat ik nog nieuws over Anna en consorten kon schrijven, zonder eerst een heldere structuur te hebben of een idee waar het grote geheel over zou gaan. En toen hield het schrijven even op en begon het te veel nadenken.

Zoals dat met die dingen gaat, komt er toch niks van als je er te bewust te veel over nadenkt. Ik ging allemaal boeken lezen over comic-scripts, over schrijven, over plot, over weet ik wat. Maar pas halverwege de festivalweek (toen ik even druk aan andere dingen dacht) begon het een beetje te dagen.

Op woensdag 26 november sprak ik met Michael Kumpfmüller. Zijn roman Bericht aan allen is nogal een zware (maar verdomd goede) ideeënroman en Kumpfmüller gaat graag diep op die ideeën in. Toen het iets te politiek en theoretisch werd voor het handjevol verzamelde studenten en verdwaalde betweter en we de aandacht dreigden te verliezen, ging ik met hem over schrijven praten. Hij vertelde dat hij geen idee had wat hij moest schrijven als hij aan een nieuwe roman begon. Dat soms een simpel trucje hem hielp om door te schrijven. Om er structuur in te krijgen. Hij speelde bijvoorbeeld met voegwoorden – of voor de neerlandici onder u: conjuncties – in zijn romans. In zijn debuut (Lotgevallen van een beddenverkoper) had het woord ‘en’ een belangrijke rol gespeeld, in de zin van: dit en dat. In zijn tweede roman (Dorst) was dat het woord ‘maar’: dit, maar ook dat.

Uiteindelijk heeft mijn oplossing voor Onder Andere Over Anna hier bar weinig mee te maken, maar het wees me wel dat ik op de verkeerde manier zat te denken. Ik probeerde het verhaal kunstmatig aan elkaar te praten in mijn hoofd, de verschillende stemmen zogezegd samen in een kamer zetten en ze er niet uit laten, voordat ze vriendjes waren.

Twee maanden geleden had ik geen idee waar het allemaal heen moest en wist ik daarom niet wat ik nog kon schrijven. Nu weet ik nog steeds niet waar het over zal gaan, wat er allemaal zal gebeuren, maar ik heb wel een paar goede hardloopschoenen, zeg maar. Het kan nu alle kanten opgaan.

En daarom was het zo stil hier, Willem. Tot morgen.

(Voor andere aan Willem gerichte blogs kunt u bijvoorbeeld hier kijken of op alle Wanssumweblogs die u kunt vinden.)

3 thoughts on “Deel x

  1. Mooie geluiden. Wel grappig dat iedereen met dezelfde schrijfproblemen worstelt, en hoewel er talloze ‘hulpboeken’ van vol staan zul je het toch zelf moeten ontdekken. Ik heb er bij jou volste vertrouwen in!

  2. Fijn om te lezen dat je daar een beetje uitgekomen bent! Soms wil je ZO graag dat iets werkt, dat alleen het averechtse gebeurd. En zodra je het weet los te laten, komen de oplossingen uit onverwachte hoeken…
    Beetje jammer dat dit nogal een onderbewust proces is, dat dan weer wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s