De besluitvorming hier

Zo’n wereld is toe aan eindelijk
weer een beslissing. Ik (bijvoorbeeld)
duur te lang zoals ik nu ben.

Eenvoudige oplossingen verwijzen
vaak naar de breekbaarheid van
bepalende kenmerken, bijvoorbeeld:
kaaklijnen, cd-collecties en herinneringen.

Ter voorbereiding maak ik lijstjes, mixtapes
en schetsen. Monteer ze op de muur
met vier verschillende soorten plakband en
probeer aantrekkelijke patronen te ontwaren.

De manier waarop ik nieuwe kleren draag
grenst aan zelfvertrouwen, mijn haar houd
ik overtuigend op mijn hoofd en elke ochtend
was ik mijn gezicht, is er koffie bij het ontbijt.

Mijn mondhoeken stijgen en dalen met mijn
sneller wordende hartslag. Mijn botten maken
klikgeluiden, alsof ze aftellen. Er staat iets
te gebeuren. Locatie: in mijn schoenen.

Ik noem het alvast ‘ik’.

(Met dank aan Willem voor ‘jij duurt te lang!’)

20 thoughts on “De besluitvorming hier

  1. ik vind hem geweldig!
    jij hebt vaak van die megazinnen die niemand anders kan bedenken, zoals:
    “de manier waarop ik nieuwe kleren draag
    grenst aan zelfvertrouwen”

    en je hebt de achtergrond er maar even op aangepast, zie ik. haha.

  2. Ik heb inderdaad het kleurenschema wat aangepast en het monotone grijs van de achtergrond vervangen. Het oogt wat strakker en gelijk vriendelijker, dacht ik. En welk beter moment om dingen op de schop te laten gaan hier, dan bij dit gedicht?

    Enfin, bedankt voor je compliment. Dit gedicht duurde alweer anderhalve maand geloof ik. Hoewel ik nog steeds niet zeker weet of het af is, vond ik het wel tijd worden afscheid te nemen. Kan ik weer andere dingen gaan schrijven.

  3. Geweldig inderdaad! Niks meer aan doen.
    En je hebt inderdaad een manier van schrijven die je onderscheidt van de wereld. Ik zou zeggen: dat verdient een bundeltje, een bundeltje, dat verdient een bundeltje etc.

    Fraaie achtergrond. Weet alleen niet of het heel Dennis Gaens is. Het zit op het randje. Maar goed, ik weet hoe beperkt de wp-keuzes uiteindelijk toch blijken te zijn.

  4. Nou ja, ik heb dus zo’n custom css update gekocht. In principe kan ik dus elk plaatje gebruiken dat ik wil en geloof het of niet, ik heb deze uitgezocht. Ik wou het wat aardiger, misschien is het daardoor wel minder mij, maar ja. Ik moet ook eens war minder mij worden.

  5. Merci, Maarten. Er was voorheen ook een kader rondom de eerste post, maar dan in een soort raar heel lichtroze. Ik heb het enkel grijs gemaakt en er een zwart randje omheen gezet.

    Hoe was Balein?

  6. ben het weer helemaal met Willem eens. ik verbaas me er al tijden over dat jij nog niet gebundeld bent. je hebt een heel eigen kleur en dat onderscheidt je van de rest (ja Willem ik herhaal je nog maar eens).

    om eerlijk te zijn weet ik nog niet wat ik van je nieuwe behang vind maar voorlopig geeft het een vrolijke andere kijk op (vul zelf in).

  7. Ach. Dan zouden de literaire tijdschriften die wel gelezen worden door uitgevers een keer mijn gedichten moeten plaatsen en dat doen ze niet, vooralsnog.

    Daarbij komt dat ik mezelf (toch) nog steeds meer als prozaschrijver zie. Ik weet ook niet of ik al een bundel kan vullen, maar als hij er komt, zijn jullie de eersten die het weten.

  8. Daar heb je een punt. Ik dacht zelf eerst: ik duur te lang punt, maar dat was een beetje suïcidaal, vond ik en dat mist het punt dan weer. Ik duur te lang zoals ik ben kan dan wel weer. Goed punt, merci.

  9. Nog even twee punten:

    1. dat de door jou bedoelde bladen jouw werk niet publiceren sterkt mij in het vermoeden dat het nog steeds vooral om zo conventioneel mogelijke poëzie moet gaan. Daarom zijn bladen als Krakatau en Op Ruwe Planken belangrijk om dat gat op te vullen; die durven nog eens een vooruitziende blik te hebben en daar risico’s (als je daar al van kan spreken) in te nemen.

    2. dit gedicht en de aanpassing door het elimineren van het woord ‘nu’. Het heeft een enorm effect op hoe de lezer het gedicht beleeft omdat het simpele woordje ‘nu’ een belangrijke functie in tijdsaanduiding had en er niet zomaar leek te staan; het idee dat er na nu nog een enorme ruimte aan mogelijkheden is gelegen en de periode voorafgaand aan het nu waarin de ‘ik’ verschillende gedaantes aangenomen zou kunnen hebben – of met andere woorden; de fantasie van de lezer is met het elimineren voor een groot gedeelte weg gesloopt. persoonlijk mis ik nu diepte in de eerste strofe.

  10. “Weg slopen [sic]” is evenwijdig aan “nu zijn”, pleonastisch dus overbodig en daarbij minder mooi. Maar wellicht zijn we andere lezers. Het maakt ook niks uit, Dennis is de auteur. En Willem een beetje.

  11. Ach, ik denk erover na. Zonder ‘nu’ bekt hij lekkerder. Met ‘nu’ is het misschien pleonastisch, maar het voegt wel iets toe. Overigens kwam er geen ‘nu’ voor in Willems uitspraak tegen mij.

    En wat betreft die bladen, tja. Ik ga Krakatau missen, maar Peter vertelde dat ze digitaal door zouden gaan, dus er is hoop. ORP zou wat meer inzendingen mogen hebben van mensen die experimenteren, ik noem een Aelberts (en overige Baleiners), ik noem een Saskia van den Heuvel.

    Over het algemeen lijkt iedereen liever te gaan voor Het Liegend Konijn, geloof ik, of staan liever in DBH of de Revisor en dat is begrijpelijk, maar niet zo mooi voor ons dunner wordende blaadje. Wellicht zou ik er zelf ook vaker in moeten, maar dat vind ik zo incestueus.

  12. @ Jan. je hebt helemaal gelijk hoor, hoewel het mij daar in de eerste en laatste plaats niet om ging. taaltechnisch zal het voor de purist (die ik denk ik minder ben dan jij) mooier en beter zijn om een dergelijk pleonasme te voorkomen. voor mij is de gevoelswaarde (argh, wat een rot woord) tijdens het lezen van een gedicht van even groot belang. die dacht ik aan Dennis terug te geven. meer niet.

    en weg slopen is wel heel erg erg erg in dit geval. ;)

    @dennis. af en toe incestueus zijn zou in dit bijzonder geval de lezers geen kwaad doen. maar ik ga al aan het werk.

  13. Mooi zo. En om nog even te verhelderen: ik ben het ergens met jullie allebei eens en twijfelde tijdens het schrijven al over dat woord. Ik weet het dus nog niet. Voorlopig laat ik het zo even staan: niet helemaal weg, niet helemaal aanwezig. Een beetje zoals ik me zelf vaak voel.

    Ik kijk uit naar je kopij.

  14. Oh, sterk! Heel erg herkenbaar als jouw stijl (maar vraag me die niet te omschrijven). Ben een beetje sprakeloos (woordloos) ervan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s