Ongevraagd Advies #10: Transit (Ted McKeever)

Wie mij een beetje kent, weet dat ik graag comics lees. Wie mij nog een beetje beter kent, weet dat ik de laatste tijd nog veel grager (over) comics lees. Dat komt enerzijds doordat ik bezig ben met een mogelijke productie voor de Wintertuin omtrent comics. Anderzijds omdat ik me voor de structuur en verhaalstijl van Onder Andere Over Anna laat inspireren door de manier waarop comic-series geconstrueerd zijn. U begrijpt: elk excuus om meer strips te lezen is er één.

Je kunt comics downloaden of zelfs gratis online lezen (bijvoorbeeld Freakangels van Warren Ellis), maar het leukst is toch zo’n papieren ding in je handen. Ik zou liegen als ik zou beweren dat ik geen heel archief aan strips op mijn harde schijf heb staan, maar als ik geld over heb, bezoek ik toch liever mijn nieuwe favoriete stripwinkel. Soms stap ik daar met een plan naar binnen, maar meestal heb ik geen idee met wat ik de winkel zal verlaten.

TRANSIT - Ted McKeeverNa het festival vond ik dat ik het wel weer verdiend had een strip te kopen en terwijl ik zo langs de rekken en tafels liep, kwam ik langs Transit van Ted McKeever. Het was vooral de aanduiding ‘The complete series’ waardoor ik het boek oppakte. U moet weten: comics kunnen nogal over geruime tijd lopen en zo een klein tiental trade paperbacks vullen (zoals bijvoorbeeld The Sandman van Neil Gaiman). De hele serie gaan verzamelen wordt dan al gauw een dure grap en met een losse paperback voel je je toch een beetje onverzadigd. Maar Transit was één boekje, vijf gebundelde afleveringen en een nooit eerder verschenen slot.

Toen ik het boekje omdraaide stond er ook nog eens dat het om een ‘self-proclaimed urban rebel’ ging, die in de problemen kwam. Ik hoef de gemiddelde lezer van dit blog en mijn verhalen niet duidelijk te maken dat zoiets precies in mijn straatje past. Toen ik ging afrekenen vertelde de eigenaar van de winkel dat ik een uitstekende keus had gemaakt. Hij glunderde ook helemaal. Hij vertelde dat Transit al jaren niet meer leverbaar was geweest. Hij vertelde dat Ted McKeever oorspronkelijk een sketch artist was voor een Amerikaanse rechtbank. In de tijd dat zijn werk werd uitgegeven (de onvolprezen jaren 80) zou het voor enige opschudding hebben gezorgd. Nu worden de belangrijkste werken uit zijn oeuvre opnieuw uitgegeven door Shadowline (een imprint van het beruchte Image Comics: een uitgeverij die begin jaren negentig werd opgericht door groepje schrijvers en tekenaars dat zich met veel stampei losmaakte van comic-gigant Marvel).

transit21McKeever tekent niet met de stijl die je van een sketch artist voor een rechbank verwacht, of het moet zo zijn dat mijn ideeën van hoe rechtbanktekeningen eruit zien niet kloppen. Zijn stijl komt over als lossepolswerk, maar dan met een goed oog voor details. Ze zijn gritty, als dan iemand begrijpt wat ik bedoel.

Het verhaal zelf is naargeestig en vertelt van een wereld niet veel anders dan de onze. Spud, de zelverklaarde stedelijke rebel, raakt ten onrechte beschuldigd van moord. In waarheid zit een van de burgemeesterskandidaten erachter. Tegelijkertijd staat die weer onder bevel van de duistere Traun, die de hele stad wil zien branden. Terwijl Spud op wraak zint, wordt huurmoordenaar Jospeph Bone vrijgelaten uit de gevangenis. Het zou al snel op het scenario van een slechte actiefilm gaan lijken, ware het niet dat McKeever een briljante verteller is. Transit is ook niet zozeer spannend vanwege het plot, maar boeiend vanwege de wereld die er wordt neergerzet. McKeever legt (wellicht mede door zijn ervaringen in rechtbanken) de vinger aan de pols van de duistere kanten van onze samenleving. Hij vertelt een verhaal over low lifes en witteboordencriminelen, religieuze fanaten en uitgerangeerde worstelaars tegen de achtergrond van een metrosysteem en gigantische wolkenkrabbers.

transitEen striptekenaar heeft meer middelen dan een schrijver van romans of korte verhalen om de snelheid en diepte van zijn verhaal neer te zetten. Door gedetailleerde achtergronden kan een wereld beschreven worden, zonder dat er expliciete beschrijvingen aan te pas komen. Door al dan niet snelle opeenvolging van panels en variatie in grootte daarvan heeft hij het tempo in de hand. McKeever beheerst deze technieken. Van de manier waarop hij de panels arrangeert tot de details die hij soms toevoegt en de grote lijnen die hij soms weglaat: zijn tekenstijl complementeert zijn sterke vertelstijl. Mocht u nog iets voor onder de kerstboom zoeken. Zoek niet verder. Koop Transit.

8 thoughts on “Ongevraagd Advies #10: Transit (Ted McKeever)

  1. Zojuist hoorde ik Dick Matena op radio 1. Hij had het erover dat hij moeite heeft met tekenaars die met grote vrijheid romans verstrippen. Hij zegt zelf zich heel erg bij het verhaal te blijven. Interessante discussie.

  2. Dan zou gewoon bij Frank Miller moeten beginnen, lijkt me zo. Sin City is erg goed als strip ook. Ook geen belachelijk lange serie en uiteraard makkelijk als download te vinden. Zijn Ronin is ook heel goed en uiteraard zijn Batmanstrip The Dark Knight Returns, maar ik weet niet of je van striphelden houdt. Batman is daarin een bijna bejaarde.

  3. Dat van de downloads begrijp ik nog niet zo goed. Hoe je dat doet. Batman vind ik goed, maar wederom, de film. F. is trouwens enorme fan van Superman.
    En ik heb hier nog een vriend die een wandelende stripencyclopedie is, ik moet wat meer van hem gaan uitlenen.

  4. Ohhh, een ’self-proclaimed urban rebel’?! Ja hoor, dan heb je mij ook te pakken. Sjezus, ik word zo hebberig van jouw adviezen! En ik moet ook nog steeds De Hummel Über Berlin zien!

  5. Pingback: Lijstjes 2009 #2: Comics « De Nieuwe S

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s