Lijstjes 2009 #3: CD’s

Lijstje nummer drie van dit jaar: fijne liedjes. Met, zo lang het nog mag en kan, embedded filmpjes. Woooooo! Stick it to the man.

When life gives you lemons, you paint that shit goldAtmosphere

Tijdens de laatste Literaturjugend zei Bert tegen mij: “Jij bent aan de ene kant een heel slimme jongen en aan de andere kant hou je nogal van hiphop.” Uiteraard bedoelde hij hier niet dat de twee elkaar uitsluiten, maar er zullen vast mensen zijn die dat denken.

Atmosphere is zo’n band die al jaren keihard het tegendeel bewijst. De band bestaat uit Ant (beatmaker) en Slug (MC). Ze maakten echt naam met het album Godlovesugly, een klassieker die dit jaar terecht een rerelease vierde. Atmosphere maakt volwassen rap, zonder het gepreek van een latere KRS-One, zonder platitudes en vooral: erg luister- en dansbaar.

When life gives you lemons… kwam al in 2008 uit, maar ik ontdekte het album pas dit jaar. Qua geluid is de band nog meer van de beats gedreven richting de sound die ze al een tijdje met hun live-band brengen. De teksten van Slug zijn, zoals gewoonlijk, korte verhalen met bescheiden verteller:

She went vegetarian for the baby
Third trimester, I see the kid kick
She showed me outside when she gave me a cigarette
Shit, there’s no way to measure it
Not every pony grows up to be a pegasus

De limited edition bevat bovendien een geïllustreerd kinderverhaal van Slug en een DVD met liveconcert. Het is geen tweede Godlovesugly, maar wat mij betreft zeker een plek in iedere platenkast waard.

Wait for evolution De Staat

Twee a drie jaar terug werkte ik in een zeer aangename kroeg, die nogal gesteld is op de lokale muziekscene. Zodoende hangen er ook veel muzikanten in die kroeg en geven ze hun demo’s aan de DJ. En die draaide dat wel eens.

Zo kwam het dat ik bij de eerste keer dat ik De Staat live zag in diezelfde kroeg dit fijne liedje al helemaal mee kon zingen. Toen ik erachter kwam dat het geen cover, maar gewoon een lied van de band zelf was, was ik om. Net als zowat heel Nederland dit jaar. De rest is bekend.

Komend jaar gaan de jongens het buitenland veroveren en in ieder geval heel Nijmegen moedigt ze aan. Hieronder nog een keer het liedje waarmee het allemaal begon, afgelopen januari, over de kroeg waar ik al twee a drie jaar niet meer werk.

Yeah So Slow Club

Deze CD hoorde ik op de luisterpaal en ik wist meteen dat het een plaat voor mijn lief was. Dat kwam handig uit want die was niet lang daarna jarig. En toch was het in die twee weken tussen dat ik de CD al op mijn mp3-speler had en haar verjaardag nog moeilijk om de liedjes niet spontaan te gaan zingen.

Slow Club maakt namelijk aanstekende alt-folk met de daarbij horende ruwe randjes. Charles Watson (overigens ook schrijver, zo blijkt) heeft wat weg van onze eigenste Lucky Fonz III en Rebecca Taylor is een bijpassende, eigentijdse June Carter. (Oké, voor beide opmerkingen ga ik op mijn donder krijgen, so be it.)

Ik weet dat dit album eigenlijk een veel te hoog indie-knuffel-gehalte heeft, maar ik kan het niet laten om de liedjes zo nu en dan keihard te blèren. Zo, dan weet u dat ook weer.

Verder nog de moeite waard:

The Hermit Sessions – Uiteraard vooral live.

Sick of Wasting – Sage Francis laat nogal op zich wachten wat betreft zijn nieuwe album, maar heeft daarom een mooie EP gratis beschikbaar gesteld met materiaal van ’96 tot nu. Het is de meest funky EP in de Sick of...-serie en hoewel er een hoop nummers op staan die waarschijnlijk nooit een album zouden halen, staan er ook geweldige tracks op als Conspiracy to riot en House of Bees. 2010 moest er maar eens een nieuw album komen.

So sehr dabei – Dit album kwam ook al in 2008 uit. Hoewel Clueso momenteel muzikaal vooral een mij wat te poppy kant op gaat, blijven zijn teksten dichtbij waar ik zelf ook graag over schrijf en blijf ik zijn albums kopen. Deze is vooral de moeite waard.

De Speeldoos – Van Torre Florim (De Staat) en Roos Rebergen (Roosbeef), gebaseerd op gedichten van verstandelijk beperkten. Ik bezocht met Willem de presentatie en ben blij dat ik het ook live heb mogen meemaken. Geef je geld niet uit aan onweer, koop de Speeldoos!

Sad Clown Bad Dutch – Een eerbetoon aan Atmosphere met o.a. Che, Macronizm en Nijmegens eigen Meneer Ruys.

Advertenties

6 thoughts on “Lijstjes 2009 #3: CD’s

  1. goed nummer van atmosphere, en dankzij jou staat het allemaal op mijn harde schijf. alsook De Staat met hun héél erg fijne cd. Wat hebben we toch wat aan elkaar.

  2. Leuk dat je Slow Club noemt, je kan ze horen op 27 feb in de Nieuwe Anita (en daarna dansen als ik plaatjes draai!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s