Mijn mensen: De Mugwumps

In de aanloop naar de verschijning van mijn debuutbundel ik en mijn mensen plaats ik op deze site ingesproken gedichten. In september zal de gehele bundel als audioboek beschikbaar zijn en uiteraard helemaal gratis en remixbaar, zoals u dat van mij gewend bent.

De gedichten worden echter niet door mij, maar door ‘mijn mensen’ ingesproken. Niet al mijn mensen natuurlijk, maar een selectie (het zijn immers maar dertig gedichten). Dit keer: de Mugwumps.

Het leek me wel goed te beginnen bij het begin en dan niet het begin van de bundel, maar het begin van al dat geschrijf. Natuurlijk, ik schreef ook al op de middelbare school gedichten, teksten voor een bandje en waagde me zelfs aan twee romans die nooit voltooiing bereikten, maar het begon toch echt pas hier: met de Mugwumps.

Ergens omstreeks 2003 raakte ik bevriend met Bert van Beek en al snel wisten we van elkaar dat we schreven en werden de plannen voor een ‘schrijfclubje’ gemaakt. Oscar Wyers, Boris Yland en Jasper Sluijs werden erbij gevraagd, Jasper werd er weer uitgegooid en de rest is geschiedenis.

Zonder de jongens had ik niet geschreven wat ik nu schrijf, had ik misschien niet eens meer geschreven. Waarvoor dank. Hieronder drie gedichten, ingesproken door mijn Mugwumps.

Boomhutten, gelezen door Bert van Beek.

Dit gedicht is een bewerking van de bekende toespraak van Chief Seattle. Het is een van de belangrijkste teksten in de ecologische beweging en ik weet dat die Bert nauw aan het hart ligt. Bert gaat wel eens in het bos wandelen en verzamelt daar de rotzooi in een vuilniszak. Als hij weet waar het vandaan komt, gooit hij het terug over het hek. Het leek me vanzelfsprekend dat hij deze tekst zou doen. Dat hij er zo’n werk van heeft gemaakt en er nog een fijne drone onder heeft gezet, maakt het helemaal af.

Zeep, gelezen door Oscar Wyers.

Oscar is een soort artisitek-moreel kompas. Altijd als ik denk dat ik ergens in een tekst de te makkelijke weg kies, denk ik aan Oscar. Of ik laat het hem lezen en krijg de tekst gefileerd terug. Ik koos dit gedicht bij Oscar omdat het over vaders gaat. Ik weet dat ik het wel eens met Oscar over vaders heb gehad en ergens zit in dit gedicht ook Oscars stem en thematiek.

Vermeld altijd, gelezen door Boris Yland.

Bert schreef in Likdit over Boris: “Misschien ligt het aan zijn geboortejaar (1984) maar er is iets onmiskenbaar totalitairs aan meneer Yland. Door zijn poëzie en proza schemert een perfecte maatschappij waar mensen met gladgestreken gezichten door statige lanen lopen langs propaganda op bordkarton.” Ik vond het een rake typering. Boris is wat ik me voorstel bij The Voice of Fate in V for Vendetta en ik vond daarom ook dat hij dit gedicht moest inspreken, dat een beetje vanuit die optiek is geschreven. Als Boris later een beroemd politicus is – en dat wordt hij geheid – komt deze opname misschien nog eens van pas.

3 thoughts on “Mijn mensen: De Mugwumps

  1. Pingback: Mijn mensen: Asfaltfeeën « De Nieuwe S

  2. Pingback: De Ketting « De Nieuwe S

  3. Pingback: Fucking sokken | De Nieuwe S

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s