Eilander worden (10)

Zaterdag 15 januari | 12.27 uur | Waterstand: 1206

A boy with two canes walking the shore, a dead gull, a blue running shoe, a shoping bag handle, lemon half, celery bunch, a cloth net.
– Allen Ginsberg, What the Sea Throws up at Vlissingen

Gisteren kwam mijn krant niet. Vanochtend las ik (anders dan anders) dus niet de boekenbijlage. Inmiddels ben ik de neiging al kwijt om elke dag toch de brievenbus te controleren. Begin dit jaar had ik me voorgenomen meer brieven te gaan schrijven – handgeschreven brieven, met verhalen, voldoende postzegels; dat soort brieven. Ik was aardig op weg, maar de Waal zit me nu even dwars.

Maartje, Ties, Charlien; ik stuur jullie brieven zodra ik weer makkelijk bij zo’n rode bus kan komen.

Onze post wordt momenteel verzameld in een supermarkt in het dorpje Ooij, zo’n 6 kilometer hiervandaan. Ik hoop op een grote stapel als ik die tocht ga maken, met van die brede elastieken eromheen. En dat het kassameisje dan vraagt: ‘Wilt u er een tasje bij, meneer?’

Om toch berichten van de buitenwereld te krijgen (anders dan email, facebook; fysieke berichten, dingen die je kunt vastpakken), heb ik de afgelopen dagen meerdere malen gepoogd jutter te worden. Tot nu toe is mijn onderneming niet echt succesvol te noemen; ik snap dat ze zeggen dat onze rivieren vervuild zijn. Zodra het water weg is, zal ik een keer met een aantal vuilniszakken op pad gaan.

Wat me opvalt is hoe anoniem alles hier aanspoelt. Van medicijnendoosjes en schoonmaakmiddelen worden de etiketten afgeweekt en alle blikjes verkleuren en verroesten uiteindelijk. Misschien is dat een jutterswijsheid: dat alles uiteindelijk anoniem aanspoelt. Misschien ligt dat inzicht ten grondslag aan hun vrijheid.

Het enige wat ik tot nu toe uit het water gevist heb, is Gregory de Boomkikker. Gregory is een sleutelhanger die waarschijnlijk van een kermis of een tankstation vandaan komt. Hij draagt een oranje T-shirt waar voorop ‘gevaarlijk spel’ staat en achterop ‘Gregory de Boomkikker’. Hij mist een been. Ik heb hem in een boom gehangen, waar hij nu uitkijkt op de Waalbrug.

Ik denk dat het meest waardevolle bezit van de jutter niet zijn metaaldetector is, maar zijn geduld. Wie weet vind ik een dezer dagen wel de kentekenplaat van Tattoo-Hans.


Meer Eilander worden hier | Meer foto’s hier

Advertenties

2 thoughts on “Eilander worden (10)

  1. Pingback: Eilander worden (14) « De Nieuwe S

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s