Je moet niet slapen op de Waalbrug

Laat ik dit inleiden met een korte dialoog tussen mij en wethouder Henk B.
Ik: ‘Kijk, dit gaan we over de hele Waalbrug hangen. Ter ere van haar 75-jarig bestaan.’
B.: ‘Ga je dat illegaal doen?’
Ik: ‘Mwahja..uhm–’
B.: ‘Goed zo!’

Laat ik dan meteen toegeven: we hebben niet de hele Waalbrug vol gehangen. Want, zo ontdekten Joeri en ik, de Waalbrug is best wel lang. Ergens op een kwart van één kant beseften we dat we niet genoeg posters hadden. Of nietjes. Ik had thuis nog een stapel posters liggen en stelde voor die te gaan halen. ‘Maar dan nog’, zei Joeri. Dan zouden we niets meer overhouden om uit te delen en in de rest van de stad op te hangen. Dus verzonnen we iets anders.

We hebben de twee ‘opritten’ van de brug voorzien van posters. In totaal zijn dat ongeveer 400 posters, 2.200 nietjes en hier en daar wat stukjes duct tape. En vier uur werk. De brug was ons de baas. Zo is ze. Joeri zei: ‘We hebben in ieder geval die vlaggetjes overtroffen die ze hier hebben opgehangen.’

Dan over het gedicht. Ik tel achttien versies op mijn computer en ze verschillen nog van elkaar ook, behoorlijk. Natuurlijk heb ik eraan gedacht iets over Jan van Hoof te schrijven, over het feit dat er in de blauwdrukken van de brug al een onstekingsmechanisme was opgenomen of over het feit dat de ramen in het huis van Waalbrug-Peetvader Kees Ivens kapot sprongen toen de brug daadwerkelijk opgeblazen werd. Al die dingen zijn historisch belangrijk, mooi en interessant, maar een gedicht daarover zou niets nieuws toevoegen. Bovendien heeft Vantilt al een formidabel boek over de geschiedenis van die brug op stapel staan.

Ik wilde iets nieuws toevoegen, de brug een nieuw verhaal cadeau doen. In gesprekken die ik met mensen voerde over de brug, kwam heel erg naar voren dat die de stad heeft gemaakt. De stad is er volwassen door geworden, als het ware. Daar wilde ik over schrijven. Het gedicht is geouwehoer geworden tussen twee jongens die bij de Waalbrug hangen en wegdromen – althans één van de twee. Het gaat ook over het feit dat we nu eenmaal veroveraars zijn. Dat een brug een stap vooruit is, een toegang naar iets anders. Voor de rest mag u het zelf uitzoeken, want het is al laat.

Naast de 400 posters die op de brug hangen, gaan er zo’n 600 in omloop. U gaat ze weer tegenkomen met wasknijpers, in kroegen en uw bakfiets. Dat laatste waarschijnlijk alleen als u een hippe moeder in Nijmegen Oost bent. Ik zou zeggen: ga zoeken, het is pasen. Het gedicht is uiteraard ook hier te lezen. Check de poster hier.

De eerste drie exemplaren met knijpers heb ik over de reling van de brug gegooid. Daaronder was een kampvuur en luid gezang. Ik keek vanaf de brug toe hoe een meisje naar een van de posters liep, die oppakte en openvouwde. Ze zei: ‘Mooi.’

Daar wil ik het bij laten.

 

Filmpje: Jeroen Otten van Nijmegen Nieuws.

Advertenties

4 thoughts on “Je moet niet slapen op de Waalbrug

  1. Ben proud op m’n matties! Goeie werk zeg.

    Een dingetje:
    “In gesprekken die ik men mensen voerde over de brug, kwam heel erg naar voren dat die de stad heeft gemaakt. De stad is er volwassen door geworden, als het ware.”
    Ik vroeg me af of je dan met mensen van 75+ hebt gesproken. En men moet met zijn, denk ik, maar ik vind het al behoorlijk impressive dat je dit verslag midden in de nacht geschreven hebt. De meeste mensen slapen dan, al dan niet op de brug.

  2. Haha, dankjewel. Ik heb het aangepast. Het was 4.00 uur toen ik dit tikte en helemaal helder was ik inderdaad niet meer. En nee, geen mensen van 75+, maar wel volk dat zich uitgebreid met die brug heeft gebezigd.

  3. Dennis, snel , voeg een ‘ik’ toe aan die laatste zin! Goed om ‘ik’ spaarzaam toe te passen, maar dit grenst aan valse bescheidenheid…

    Verder heel tof. Ik hoop dat ze lang blijven hangen en dat het daar niet regent.

    Ik mis die brug wel, ik wou dat we er hier ook zo een hadden, in plaats van die honderden bakstenen obstakeltjes over de grachten waar je alleen maar van afglibbert als het ijzelt.

  4. Aangepast. Het was ook wel over de grens, denk ik.

    En tja, die bruggetjes bij jullie hebben wel weer schattige namen hier en daar, maar een Waalbrug… die kan er maar één zijn. En die hebben wij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s