Wij zijn pop

Vandaag werd de eerste paal geslagen voor de nieuwbouw van Doornroosje naast het station. Ik vond dat gelegenheid genoeg om een stadsgedicht te maken – het vierde, voor de mensen die meetellen.

Doordat ik nog geen jaar geleden een boek over de geschiedenis van het poppodium had geredigeerd, wist ik veel over Roosje. En de verleiding was groot om een soort episch gedicht over de afgelopen veertig jaar te schrijven, met een vooruitwijzing naar wat er nog komen zou. Maar ja, daar was het boek al voor. Het gedicht moest iets anders worden.

De eerste aantekeningen die ik maakte zagen er zo uit:

Gedicht over roosje zou over pop kunnen gaan.
Cf. Atmosphere; “Swear to god hip hop and comic books was my genesis / Respect the life and the fashions of the children / It’s the only culture I’ve got, exactly what we’ve been building “
En ik geloof het pas als het op een sticker past.

Over pop dus en een rare regel over stickers. Die regel van Atmosphere had ik altijd al tof gevonden en daar wilde ik iets mee. Maar wat dat was, werd me pas duidelijk nadat ik bij Incubate de keynote speech van Michael Azerrad gehoord had. Azerrad heeft een (erg fijn) boek geschreven over de Amerikaanse indie-scene in de jaren tachtig, onder de titel Our band could be your life. Die titel is een citaat uit een liedje van The Minutemen die geloofden dat de manier waarop zij de band en alles eromheen inrichtten – jamming econo – een mal kon zijn voor hoe te leven.

En daar moest het gedicht over gaan – niet zozeer over het poppodium zelf, maar over het belang van (pop)muziek in het algemeen. De liedjes waarmee we zijn opgegroeid, deels door zijn bepaald. In een taal die die pop imiteert. (Want: vent en vorm.)

Met Joeri (SmooveBusiness) overlegde ik hoe we dit gedicht zouden uitgeven en we kwamen al snel op het idee van een sticker. Popbands of niet, de bands waar ik mee ben opgegroeid hadden stickers. En zo zou de vorm aansluiten bij het onderwerp. En de regel over stickers in mijn eerste aantekeningen stond dan wel niet meer in het gedicht, het gedicht zou wel op een sticker komen. Volgens Joeri mocht er niet te veel tekst op een sticker, want “dat klopt niet”. Die moesten we dus verstoppen. En dat betekende dat het maximaal 250 tekens mocht hebben.

Het zijn er 249. Het is misschien wel het simpelste, kortste gedicht dat ik ooit geschreven heb. Ik zal er geen hobby van maken, maar ik ben best wel blij met dit kleine ding.

Voor de mensen zonder QR-mogelijkheden: het staat ook gewoon hier.

Prijsvraag: Joeri heeft voor de tekst alleen maar letters gebruikt van de covers popalbums. Wie de meeste weet te noemen, krijgt een bundel, stickers, een poster en gestempelde felicitatiekaart. prijsvraag [at] denieuwes.com

Oké, idioot als het is. Iemand (Marek) heeft ze alle tien geraden. Zonder google. Dat betekent dat de rest van jullie verloren heeft. Prettige feestdagen. Hier zijn ze:

Abba – Waterloo
INXS – Greatest Hits
Michael Jackson – Bad
Zap Mama – Ancestry in Progress
New Kids On The Block – Step By Step
Jennifer Lopez – J-Lo
Madonna – Confessions on a Dancefloor
Prince – Purple Rain
The Monkees – The Monkees
Spice Girls – Greatest Hits

One thought on “Wij zijn pop

  1. Ik heb legio QR-mogelijkheden: Qua Radslagen, Qua Repelen, Qua Rijmelarij, Qua Rotterdam, Qua Ritme… LEgio!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s