Schering en omslag (Joeri van Putten zwaait af)

Afscheid StadsdichterschapGisteren nam ik afscheid van het stadsdichterschap in Nijmegen. Willem Claassen had een fraai programma in elkaar gedraaid met muziek van Jeroen Lazeroms, Rather Real, Kika Sprangers en Aaron en Florian Bevelander. Daarnaast waren er speeches van Henk Beerten, Frank Tazelaar (pdf), Martijn Brugman en Johan Roos. Het was een verrassingsprogramma dus ik wist niet of ik nog geacht werd een woordje te zeggen. Voor de zekerheid had ik een paar woorden over Joeri van Putten in opgeschreven. Joeri staat niet graag in de belangstelling en al helemaal niet in die van applaudisserende mensen.

Hij heeft geluk gehad. Maar dat zou ik graag recht willen zetten. Hieronder die paar woorden.

Vorige week ben ik drie keer geïnterviewd over mijn afscheid van het stadsdichterschap. In die interviews zei ik steevast ‘we’. Dat was geen bewuste keuze, zo voelt het gewoon.

Ik zie ons daar nog zitten, ruim twee jaar geleden, bij een vuurkorf. Ik was net gevraagd of ik stadsdichter wilde worden en vertelde over mijn bedenkingen, dat het stadsdichterschap zoals het er nu lag eigenlijk niets voor mij was. Joeri zei toen: “Daarom moet je het juist doen. Dan gaan we er gewoon iets vets van maken.” Die ‘we’ is sindsdien niet uit dat stadsdichterschap verdwenen: waar mogelijk sleepte ik Joeri erbij.

Hij maakte de postkaarten, posters, stickers, magneten en bouwplaat op. Samen met Joeri hing ik 400 posters op de Waalbrug: 2200 nietjes, 4 uur werk. Binnen 20 minuten waren ze de volgende dag verwijderd. Voor geen van de dingen die we deden, vroegen we immers vergunningen aan.

En nu zit het erop. Ook Joeri van Putten zwaait af. Laatst zaten we samen in de kroeg om er op te proosten. Het was leuk, maar het was een hoop werk.

Coverontwerpen Schering en Inslag

“Maar dat betekent niet dat we geen projecten meer samen kunnen doen.” zei Joeri. Daarop proostten we een tweede keer.

Eind januari verschijnt mijn tweede bundel, schering en inslag, waar Joeri de cover voor maakte. Als je de verschillende omslagontwerpen bekijkt, kun je goed zien hoe Joeri en ik samenwerken.

Ik moet altijd denken aan een citaat van Chuck Palahniuk als ik Joeri’s eerste ontwerpen krijg:

Twenty years ago, a friend and I walked around downtown Portland at Christmas. The big department stores: Meier and Frank… Fredrick and Nelson… Nordstroms… their big display windows each held a simple, pretty scene: a mannequin wearing clothes or a perfume bottle sitting in fake snow. But the windows at the J.J. Newberry’s store, damn, they were crammed with dolls and tinsel and spatulas and screwdriver sets and pillows, vacuum cleaners, plastic hangers, gerbils, silk flowers, candy – you get the point. Each of the hundreds of different objects was priced with a faded circle of red cardboard. And walking past, my friend, Laurie, took a long look and said, “Their window-dressing philosophy must be: ‘If the window doesn’t look quite right – put more in’.”

Joeri is die gast die er altijd meer instopt. Er zijn keren geweest dat ik hem een beetje moest terugfluiten, maar beter dat dan vooruitbranden. Wat kan ik erover zeggen? De man maakt graag uren. En zonder die uren was mijn stadsdichterschap niet geweest wat het was. Dus als u hem ziet, geef hem een applaus. Hij ziet er ongeveer zo uit, maar dan met een snor:

Joeri van Putten

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s