Vuistregels (met beperkte buitenshuisdekking)

binden huis/re/gelsDe afgelopen twee weken was ik een van de vier kunstenaars in de eerste Entre-Nous van het AiR Besiendershuis in Nijmegen. Een ‘Entre-Nous’ duurt twee weken. Het gaat om een mini-residenceproject waarbij twee Nijmeegse kunstenaars elk een gast uitnodigen voor een kort maar intensief werkverblijf in Nijmegen. De kunstenaarsvrienden logeren samen in het Besiendershuis – een artistieke blind date dus. Tijdens het verblijf werken de vier kunstenaars samen aan een eindpresentatie voor een breed publiek.

Voor de eerste Entre-Nous waren Gerard Koek en ik gevraagd. Wij nodigden Karin van Pinxteren en Toni van Tiel uit. Samen werkten we twee weken lang aan nieuw werk rondom het thema ‘huis/re/gels’. Dat werk hebben we gebundeld in een boek, waarvan het omslag uit twee stukken vinylvloer bestaat.

De restvorm van de vloerIn totaal maakten we 75 (genummerde) exemplaren van het boek en verspreidden die over de vloer van het Besiendershuis. Afgelopen zondag werd het boek gepresenteerd in het besiendershuis zelf, waarbij bezoekers hun eigen stukje vloer mochten kopen.

Gerard Koek is vertegenwoordigd met zijn ‘Words’ en ‘Fotosculpturen’ die een directe ingreep op het huis zelf zijn. Toni van Tiel maakte bijzonder voorstellen voor buitenkunst met ‘Une petite zone de turbulences’ en zijn ‘Tweetsculptures’. Karin van Pinxteren puzzelt met ‘Parlofoniegotiek’ over vijf eeuwen fluisterliefde voor en achter de zijdeur van het Besiendershuis. (Scroll naar beneden voor foto’s.)

Zelf schreef ik een verhaal over Dave uit schering en inslag en zijn onvermogen een eigen thuis op te bouwen. Daarnaast stelde ik 23 vuistregels op (waarvan één ongeschreven), die op verschillende wijze worden toegelicht. Hieronder regel 18 met toelichting.

18. Wanneer je een schaafwond oploopt, blijf die dan systematisch openkrabben. Hoe trager de genezing, hoe grondiger zij is. Dit mag bij hoge uitzondering ook metaforisch geïnterpreteerd worden.

1. Toen ik opstond, zag ik dat mijn broek rood kleurde ter hoogte van mijn knie. Iets daaronder was de broek gescheurd, in twee richtingen: een brede horizontale scheur, gekruist door een kleinere verticale. Ik was niet bijzonder hard, maar vooral bijzonder lomp gevallen. Mijn stuur was omgeslagen, mijn fiets was omgeklapt – mijn knie had de klap opgevangen. Mijn knie moest die avond op een kussen, mijn broek ging naar de moeder van Kim.

2. “Niet pulken,” riep Kim, “dat mag nog lang niet.”

3. Ik liep een paar dagen met een gaasje over mijn knie, omdat de wond niet dicht wilde gaan. Elke ochtend onder de douche weekte ik het gaasje los. Ik liep raar.

4. Dorus, die bijna huisarts is, zei: “De meeste knietraumata zijn binnen zes weken verdwenen. Daarom zijn we restrictief met het doen van uitgebreide diagnostiek.” “Restrictief,” vroeg Willem, “betekent dat dat jullie er niks aan doen?”

5. “Die scheur is erger geworden omdat Kim hem gewassen heeft,” zei Kims moeder. “Of jij. Ik weet niet wie hem gewassen heeft.” Ik zei: “Sorry.”

6. “Zo geneest het natuurlijk nooit,” zei Kim toen ze de keuken uitkwam en zag hoe ik betrapt mijn broek over mijn knie trok. Ik zei: “Sorry.”

7. De moeder van Kim belde om te vragen wat ik met die broek wilde. Ze zei dat ik twee opties had. Ze kon er een lapje voor naaien met een print van leestekens en cijfers erop. Of ze kon het heel dik dichtstikken. Ik koos voor dat laatste.

8. Na vier weken kocht ik een nieuwe broek, hetzelfde model in een andere kleur. “Mooie kleur,” zei Kim. Toen Kim in al in bed lag, krabde ik op de badkamer het korstje open. Er kwam meer bloed uit dan ik had verwacht. Het drupte op de vloer. Ik vloekte. Kim riep: “Wat is er?” Ik deed alsof ik dat niet hoorde en veegde met wc-papier het bloed op. Toen ik met een gaasje over mijn knie in bed kroop, zuchtte Kim: “Geen wonder dat jij overal littekens hebt.”

9. Op het feestje van Kims zusje droeg ik mijn nieuwe broek. Ik liep inmiddels weer normaal. Kims moeder had mijn gerepareerde broek daar achtergelaten. Onder de knie zat een dikke laag stiksel. In twee richtingen.

10. Toen ik de broek weer aantrok, krabde het stiksel mijn wondje open. Kim was er niet bij. Ik glimlachte.

Het boek huis/re/gels is nog beperkt verkrijgbaar. Ik heb 8 exemplaren voor de verkoop, €12,50 incl. verzendkosten. Mail naar huisregels [at] denieuwes.com. 

huis/re/gels omslag

Gerard Koek

Dennis Gaens

Foto’s: Karin van Pinxteren en Jan-Wieger van den Berg.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s