Je moet niet slapen op je website

Schetsen en Schuiven: WorkshopzineIk zat in de trein van Nijmegen naar Groningen, op weg naar een workshop en een optreden voor Write Now. Tot en met Zutphen was ik druk bezig met het vouwen van zines die ik wilde meegeven aan de deelnemers. Toen ik daarna opkeek zag ik dat de man voor me wilde hoofdbewegingen aan het maken was. Tussen de twee rugleuningen door zag ik hoe een vrouw een eindje verderop vriendelijk naar me glimlachte, alsof ze me gerust wilde stellen: spastische mensen zijn niet eng.

Bij de overstap in Zwolle zag ik de man weer; hij ging ook door naar Groningen. Ik zag niets vreemds aan hem, behalve dat hij een grote koffer bij zich had waarvan ik de vorm niet kon plaatsen. Ik besloot in dezelfde coupé te gaan zitten als de man, maar dan schuin tegenover. In eerste instantie zat hij daar gewoon, strak in pak met die vreemde koffer naast hem. Toen haalde hij een map uit de koffer en legde een stapel papieren op het tafeltje. Hij telde af door op zijn knie te slaan en de bewegingen waren weer terug. Af en toe stopte hij om er iets bij te schrijven, maar meestal knikte hij instemmend, overdreven.

Het was bladmuziek. De man hoorde de muziek terwijl hij las. Hij ging er zo in op, dat hij de hele coupé leek te vergeten. Nu is het niet uitzonderlijk om bladmuziek te kunnen lezen, maar toch. Ik vroeg me af hoe het is als je de enige bent die de muziek hoort. En als de muziek dan ook nog alles is wat er overblijft.

En ik dacht: ik zou weer (meer) moeten gaan bloggen.

Je moet niet slapen op de aalbrugMijn oude site was statisch en tegelijkertijd erg rommelig. Toen ik stadsdichter was, sloeg die site ergens op. Er was altijd wel iets waar ik een persbericht van kon maken of een verslag. Maar nu was die oude site vooral een horde. Het was nogal bewerkelijk om er iets op te plaatsen én te lezen. De template was uitgewoond en rommelig geworden. Dus heb ik de site teruggebracht tot het noodzakelijke. Daarbij zijn de stadsgedichten ook gesneuveld, want ja, ik ben stadsdichter af. Ik heb een selectie ervan opgenomen in een e-book dat, zoals altijd, gratis als EPUB of PDF is te downloaden.

In de vreemde koffer moet overigens, zo deduceerde ik, een accordeon gezeten hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s