De tekening

De wereldbol en de WaalbrugIk zou drie keer voordragen tijdens de zomerfeesten, op uitnodiging van Stiksoep – een organisatie die zich inzet tegen zwerfvuil. Tijdens een van die optredens zou ik samenwerken met de kunstenaar Ivan Izquierdo, die een tekening ging maken tijdens mijn voordracht. Dat het ging gebeuren was duidelijk, maar wanneer wist niemand.

Zaterdagmiddag was ik ruim een uur voor de geplande voordracht in Galerie Bart. Niemand wist wat het plan was. Wel was er iemand die me aan Ivan kon voorstellen. Toen de organisator er was, vertelde ze dat we die dag samen moesten werken.

Er was geen canvas, er waren geen tekenspullen en misschien nog wel belangrijker: Ivan is Spaans, hij zou geen woord verstaan van wat ik zou voordragen.

We bliezen het af en spraken af om te proberen twee dagen later, op de Kaaij, de samenwerking alsnog door te laten gaan. Ik maakte, bij hoge uitzondering, de setlist van te voren, mailde hem waar de gedichten over gingen en welke beelden er in voor zouden komen.

Hij mailde terug dat hij er zin in had, maar vroeg me of ik de volgorde van de teksten zou kunnen veranderen:

It’s going to be like a mess of drawing over drawing, but I think, if you want, of course, start with these two: ‘Ik en mijn mensen’ and ‘Je moet niet slapen op de Waalbrug’ to put some personages in the drawing and start to play with the idea of the bridge… After that whatever you want and at the middle ‘ik ben een maan’ to play with the machine-moon eyes.

In een tekening moet je eerst wat personages hebben. En een plek.
Dat geldt voor wel meer dingen.

Schets van Ivan

Uiteindelijk kwam Ivan niet. Er was nog steeds geen canvas voor hem geregeld. Voor een tekening heb je uiteindelijk ook een tekenaar nodig. En tekenspullen.

Ik heb denk ik een stuk of dertig analogieën laten liggen. Er zijn lessen te leren hier. Ze zijn voor u.

Hieronder het gedicht dat ik voor Stiksoep schreef.

Wij zwemmen hier niet

Aan een haak in de berging hangt een plastic tas vol
plastic tassen. Elke keer als je de boodschappen hebt
uitgeruimd beloof je jezelf dat dit de laatste is.

Alles komt neer op een moment kiezen en vanaf dan
meer doen dan daarvoor. Maar het komt er niet van.
Je komt niet van jezelf af.

Bij de glasbak vis je voorzichtig de flessen uit de twee
plastic tassen die je gepakt hebt. Je kijkt zenuwachtig
om je heen of iemand ziet dat je de deksels er niet af draait.
Je belooft jezelf dat je de volgende keer de jampotjes
omspoelt, hoe lang dat ook mag duren.

Dit is waar complexiteit op neerkomt: ons privéleven
houdt ons bezig. Het groeit om je heen. En je grootste
probleem met deze wereld: je komt overal bekenden tegen.

Elke keer als iemand je vanaf een afstand gedag zegt,
denk je: ik zwaai niet, ik verdrink.

2 thoughts on “De tekening

  1. Ik snap dat je dit niet wilde vertellen met herrie op de achtergrond. Omdat het een heel verhaal was. Fijn dat je het voor me hebt opgeschreven. Overigens verstond ik telkens ‘stinksoep’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s