Het lijkt wel proza

Het blijft vreemd, gerecenseerd worden. De helft van de tijd vind ik mezelf hardop roepend: “Ja, maar dat heb je gewoon helemaal verkeerd begrepen.” Van de andere kant: als het verkeerd begrepen wordt, staat het er misschien gewoon niet heel helder.

Het zijn niet per se de positieve recensies waar ik blij van word en de negatieve recensies die mijn dag verkloten. Het zijn de recensies waarin iets begrepen wordt, waarin een persoonlijke relatie aangegaan wordt. Ik kan me de recensie van mijn eerste bundel door Erik Lindner herinneren. Die had het begrepen, maar was ook kritisch.

Het zijn die recensies, waarin je het gevoel krijgt dat er iets aangekomen is, die de burger moed geven.

Maar het blijft een vreemd ding.

Dat gezegd hebbende: er zijn twee nieuwe recensies van schering en inslag verschenen. Op Meander en op Tzum. U mag zelf kiezen waar ik me begrepen voel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s