ANS & De Nieuwe Stad (6)


Vandaag, volgens haar agenda, geeft ze om walvissen en moet ze in de groene regenjas de straat op. En er wordt regen voorspeld, dus smeert ze extra veel mascara op Uitgelopen make-up verkoopt lidmaatschappen, weet ze. Het is koopavond en dit wordt de langste dag van de week. Gelukkig blijft ze in haar eigen stad.

Inmiddels is het februari, dus ligt er alweer een kleine week een nieuwe ANS in de bakken. Uiteraard weer met een nieuwe column, hier online te lezen, voor niet-Nijmegenaren en ander tuig. Bij dezen ook mijn excuses aan de redactie die ik niets verteld had van mijn prijs.

Op naar de volgende!

Kraai & De Plantage (3)

Ik staar naar mijn scherm en de twee alinea’s die ik heb, terwijl tegenover me aan de tafel Edgar de drie hamburgers naar binnen werkt, die hij als ontbijt mee naar binnen heeft gebracht.
“Wat schrijf je?”, vraagt hij, gevolgd door een flinke hap waarmee hamburger nummer één aan zijn einde komt. Meteen wordt hamburger nummer twee uit zijn papiertje gehaald. Over dat geluid heen zeg ik: “Gewoon dingen. Wat er vanochtend gebeurd is. Bij ons thuis.”
“Hou je een dagboek bij of zo?”

Mijn derde column in de reeks De Plantage staat online, en wel hier.

ANS & De Nieuwe Stad (5)

De markt is elke maandag weer het verhaal van een beschaving. De vroege kolonisten zijn de bouwers, die ’s nachts met hun wagens vol kramen over de klinkers kruipen. De breedsten onder hen bewaken de boel tot de eerste kraamhouders hun intrek nemen.

Inmiddels al online: de januari-editie van de ANS. Lees de rest van de column hier.

ANS & De Nieuwe Stad (4)

De Schreeuwer kende onder de bedelaars geen gelijken. Hij gierde, kreunde, schreeuwde en huilde het uit van chronische pijn. Je hoorde hem al drie straten verwijderd van het plein, waar hij zich rond de poten van een bankje had geplooid. Pas als hij zacht jammerde, durfden mensen dichterbij te komen en geld in zijn gedeukte, grijze hoed te gooien. Maar het engst was hij, als hij helemaal stil was.

Mijn nieuwe column voor de ANS is beschikbaar in de gele bakken, uw favoriete Nijmeegse kroeg of supermarkt en natuurlijk online. De liefhebbers van PDF kunnen hier terecht. Een overzicht van mijn ANS-columns: klik!

Kraai & De Plantage (2)

Overdag eten we hier koffkraaiiekoekjes en appeltaart, ‘s avonds nacho’s en tosti’s. De menukaart van De Plantage is beperkt, want, zo de eigenaar, ‘schrijvers eten niet, schrijvers drinken.’ De Plantage is ons café en wij, wij zijn de schrijvers van de toekomst. Nergens gaan de koffiekoekjes er zo snel doorheen als hier.

Ik bestel mijn vierde koffiekoekje met espresso sinds ik hier een uur geleden ben binnengewandeld. Ik kende een zanger die zich alleen maar voedde met wat er in de snoepautomaten op het station te vinden was. Ik vond dat rock ‘n’ roll. En zoiets wilde ik ook: laten zien dat ik boven mijn lichaam sta. Ik ben schrijver. Ik heb geen tijd om te eten.

De tweede column in mijn serie De Plantage is online, over facebook, wifi en valse violen. Heen!