Dinges


Dit is de eerste waai waarbij de tekst eerst kwam en tevens de laatste in de serie op deze site. Niet getreurd: de wind gaat elders verder. Bert en ik hebben een nieuw onderkomen gevonden en wel op Villanella, waar vanaf deze week elke maand een nieuwe bijdrage verschijnt. We beginnen wel met de backlist, maar al snel, u zult zien, waait er een frisse wind. We willen de productie opschroeven en dus zal er waarschijnlijk een heus waaiblog komen en krijgt Villanella “the best of”. Meer informatie volgt.

P.S.: Overigens komt mijn column De Plantage hiermee te vervallen. Het was leuk zolang het duurde.

Kraai & De Plantage (3)

Ik staar naar mijn scherm en de twee alinea’s die ik heb, terwijl tegenover me aan de tafel Edgar de drie hamburgers naar binnen werkt, die hij als ontbijt mee naar binnen heeft gebracht.
“Wat schrijf je?”, vraagt hij, gevolgd door een flinke hap waarmee hamburger nummer één aan zijn einde komt. Meteen wordt hamburger nummer twee uit zijn papiertje gehaald. Over dat geluid heen zeg ik: “Gewoon dingen. Wat er vanochtend gebeurd is. Bij ons thuis.”
“Hou je een dagboek bij of zo?”

Mijn derde column in de reeks De Plantage staat online, en wel hier.

Kraai & De Plantage (2)

Overdag eten we hier koffkraaiiekoekjes en appeltaart, ‘s avonds nacho’s en tosti’s. De menukaart van De Plantage is beperkt, want, zo de eigenaar, ‘schrijvers eten niet, schrijvers drinken.’ De Plantage is ons café en wij, wij zijn de schrijvers van de toekomst. Nergens gaan de koffiekoekjes er zo snel doorheen als hier.

Ik bestel mijn vierde koffiekoekje met espresso sinds ik hier een uur geleden ben binnengewandeld. Ik kende een zanger die zich alleen maar voedde met wat er in de snoepautomaten op het station te vinden was. Ik vond dat rock ‘n’ roll. En zoiets wilde ik ook: laten zien dat ik boven mijn lichaam sta. Ik ben schrijver. Ik heb geen tijd om te eten.

De tweede column in mijn serie De Plantage is online, over facebook, wifi en valse violen. Heen!

Kraai & De Plantage (1)

kraaiEen half jaar geleden riep ik nog heel hard dat ik nooit meer columns zou schrijven, maar mensen die mij kennen weten dat ik maar wat zever. En dat een column dus eigenlijk wel wat voor mij is. Nu schrijf ik niet alleen columns voor de ANS, maar ook nog voor Kraai en wel op Villanella. Elke twee weken verschijnt daar een nieuwe column van (om beurten) Hanneke, Willem en mij. Willem beet het spits af met de eerste aflevering uit zijn serie over ‘Grote Zus‘.

Deze week ben ik aan de beurt. In mijn serie De Plantage schrijf ik over een fictief schrijverscafé, waar de fictieve talenten van de fictieve literatuurwereld fictieve gesprekken voeren. Ga kijken!

Over twee weken is Hanneke aan de beurt.