Lucy is dood, lang leve Lucy

Fuck you Lucy

Vrijdag reden we de laatste keer in de bus met de stoel, de koelkast en de telefoonmicrofoon. De laatste keer ‘Fuck you Lucy‘ op de heenweg en ‘Nijmeegse Modo‘ op de terugweg.

Na afloop van de show ging ik mijn spullen in de bus gooien. Toen ik terugliep naar de bar werd ik aangesproken door een meisje. Of ik vuur had. Ik gaf haar mijn aansteker en ze gaf hem meteen rond. Het bleek om een hele groep rokers zonder aansteker te gaan. Ik zei: “Hou maar.” Terwijl ik wegliep hoorde ik een ander meisje zeggen: “Heeft er eigenlijk nog iemand sigaretten?”

Voor iedereen die naar Lucy is komen kijken de afgelopen twee jaar: bedankt, het was een fijne rit. Vrijdagavond hebben we de teef begraven. Hier vind je een fotoverslag en hier een recensie.

Update: nog meer foto’s.

What have you done for me lately?

Ik weet het, ik heb lang niets meer van me laten horen hier. Mijn moeder zei dat deze week al tegen me. Dat het tijd werd voor een update. Het probleem daarbij is dat ik razend veel gedaan heb, maar niet steeds met concrete resultaten. Soms moet er ook werk achter de schermen gedaan worden, zodat ik u begin volgend jaar weer met een stortvloed aan projecten kan overvallen.

Allereerst is daar Kopstoot. Het magazine van Eva Mouton. In de drie-en-nog-wat-jaar die ik voor de wintertuin heb mogen werken heeft bijna geen enkel project me zoveel hoofdpijn, ongemakkelijke situaties en slapeloze nachten opgeleverd als dit magazine. Maar geen enkel project is dat alles zo hard de moeite waard geweest als dit project.

En dan heb ik het over twee jaar geleden dat dit idee kwam via de avond dat we min of meer huilend tegenover elkaar stonden tot aan vanavond. Maar vooral die keer dat Eva hier kwam om het magazine vorm te geven en ze mij van tevoren sms’te: Het is toch ook wel mooi weer in Nijmegen? Ik heb een open tas bij me. Dat was het moment waarop ik wist wat iedereen moet weten: Eva heeft gelijk. Punt.

De afgelopen maand hebben we de laatste puntjes op de i gezet, het magazine gedrukt en gepresenteerd. En het is geweldig geworden. Ik ben enorm trots op dit ding. Bestellen kun je bij de Wintertuin. Voor een gesigneerd exemplaar kun je bij Eva terecht.

Daarnaast werken we rustig door aan Lucy, die momenteel weer eens een gedaanteverwisseling ondergaat. Donderdag 24 november waren Macronizm en ik te gast in De Avonden, waar we een uitgeklede versie van twee nummers speelden:

Daarnaast heb ik de afgelopen tijd gewerkt aan een monoloog voor een korte film van Vincent Zegveld die waarschijnlijk ergens in maart volgend jaar vertoond gaat worden, heb ik een kinderboek vertaald dat eind december verschijnt, werk ik aan nog een handvol projecten voor begin 2012 en heb ik natuurlijk stug doorgeschreven aan bundel nummer twee.

Wat dat laatste betreft: er is een voorproefje te vinden bij hard//hoofd, waar het gedicht Luuk is gepubliceerd. Het is voorzien van een toffe illustratie van Gemma Pauwels.

Over toffe illustraties gesproken: Jop Luberti, man van het logo dat hier rechts op mijn site en al mijn enveloppen prijkt, heeft vier nieuwe logo’s gemaakt voor De Nieuwe S, waarvan ik er zeker een zal gebruiken in de toekomst.

Over Jop Luberti gesproken… Alweer twee jaar geleden zette hij Gerrit Komrij’s voordracht van mijn gedicht Let them eat cake op muziek. Die track is inmiddels voorzien van een heuse clip, door Rens van Meegen:

U ziet: er gebeurt genoeg. Ik ben er snel weer. Tot dan.

Lucy – De Trailer

Afgelopen zondag was ik met Macronizm op Manuscripta. We gaven een optreden waarbij we ook enkele stukken uit de voorstelling Lucy speelden. Macro vond dat we meteen maar even van de gelegenheid gebruik moesten maken en een trailer voor die voorstelling op moesten nemen. En zo geschiedde.

Met dank aan (in volgorde van opkomst): Jan-Willem Anker, Willem Sjoerd van Vliet, F. Starik, Ivo Victoria, Seb Andeweg, Hanneke Hendrix, Ellen Deckwitz, de meisjes van Why I Love this book, Arie Boomsma, Maartje Wortel, Pim te Bokkel, Willem Claassen, Wout Waanders en Martijn Brugman.

Tijdens ons optreden speelden we ook drie stukken uit de voorstelling. Tijdens de voorstelling zelf gaan we dat met decor doen, met beelden van SmooveBusiness erbij, met een speciale telefoonmicrofoon, maar vooral: zonder papiertjes in de hand. Met die disclaimer vooraf, hier heeft u het:

Lucy gaat in première op de Nijmeegse Kunstnacht.

Zoek je Lucy?

Ik vond haar op het balkon. Ze hing over de reling op het randje van voorover. Ze zei: ‘Ik ben een zwaan’ en of ik haar drankje even wilde vasthouden.

Wie de laatste tijd een voordracht van mij heeft gehoord, komt deze zin wellicht bekend voor. Hij komt uit Lucy, een voorstelling die ik samen met Macronizm en SmooveBusiness maak.

Lucy is een voorstelling over meisjes in het algemeen en Lucy in het bijzonder, het onbereikbare meisje. Vertrekpunt voor de productie is het nummer Fuck you Lucy van Atmosphere, een band die Macro en ik allebei hoog hebben zitten. De voorstelling zal in akoestische setting gespeeld worden, met visuals van SmooveBusiness.

Op Manuscripta (4 september) geven we een voorproefje van de voorstelling. De voorstelling gaat in première op de Nijmeegse Kunstnacht op 24 september in de ExpoPlu. Daarna staat de show o.a. op GDMW in Utrecht.

Meer willen we er voorlopig niet over kwijt. Op dit na: de eerste tekst uit de productie is vanaf vandaag te lezen op hard//hoofd. Gaat heen.

En check de facebookpagina als je op de hoogte wilt blijven van Lucy’s dates.