Waar we over praten als we over boeken praten

Vlak voor de zomer maakten Jozien Wijkhuijs en ik een audiotour voor de tentoonstelling Expo Formis in Salon Drie. Ons uitgangspunt was: we gaan luisteraars niks over het werk vertellen, we gaan een gesprek beginnen. We spraken met vrienden over thema’s die wij in het werk zagen en die gesprekken vormden de basis voor de tour. Hieronder een impressie.

De tour werd enthousiast ontvangen en Jozien en ik waren ook enthousiast geworden over het idee om documentaire elementen en audiotours te combineren.

Daarna werden we een beetje verliefd op het werk van Duncan Speakman en al snel was daar ons nieuwste project: Waar we over praten als we over boeken praten, een rondleiding door je eigen boekenkast. De tour is deels een heel erg toffe RISOprint gemaakt door Corine van der Wal van WALTER en deels dus audiotour.  Zo ontstaat er een verhaal dat je meeneemt langs de stille getuigen van jouw lees- en verzamelgedrag. Niet alleen de verhalen die je in de kast hebt staan, maar ook de ruggen, pagina’s, omslagen en lettertypes komen aan bod. En je hoeft er niet eens je huis voor te verlaten. En – might I add – een supergoed cadeau voor mensen die je gewoon geen boek meer durft te geven omdat je geen idee meer hebt welk.

Gepubliceerd door ondercast & Wintertuin en verkrijgbaar bij WALTER, via bandcamp (paypal) of De Nieuwe Oost (iDeal).

Met (dank aan): Bert van Beek, Martijn Brugman, Martien Frijns, Anne Hopman, Krista Jantowski, Jos Joosten, Mark Kramer, Roos Laan, Thijmen Sietsma, Maud Vanhauwaert en Corine van der Wal.

 

 

Twee keer nieuw werk

Vlak voordat ik laptoploos op vakantie ging, deed ik nog mee aan het toffe project One Hote Minute van Joost van Haaren. Het concept is simpel: een muzikant neemt met zijn instrument één minuut lang op. Wie daar iets overheen wil spelen, meldt zich aan en zo ontstaat er langzamerhand een volle minuut. Een ultrakort nummer achter verschillende laptops dwars door het land heen opgenomen. Ik deed ook mee.

Daarnaast leverde ik ook een bijdrage aan de zomereditie van ondercast. Elk jaar weer wordt het komkommertijd en mag (bijvoorbeeld) de correspondent die normaal op een dak in Tel Aviv over bomaanslagen vertelt een reportage maken over de nieuwste rage in de hipste wijk van die stad. Ik vroeg me af of je niet iets anders kon doen met dat concept, de zomercolumn. Dus het werd een column over de zomer, en ook meer. En dus audio.

 

En de ander (theatertour)

Drie jaar geleden klom ik tijdens een stroomstoring op de twee Hammonds van Orgel Vreten. Vorig jaar speelden we samen een theatervoorstelling op Oerol. Het afgelopen jaar hebben we hard gewerkt om die voorstelling uit te breiden en theaterklaar te maken. Morgen begint de tour – mijn eerste echte tour. In een kleine vier maanden spelen we 30 shows door het hele land.. Ik kan niet goed uitleggen hoe nieuw, spannend, eng en bizar het is dat we dit gaan doen. Ik kan je wel vragen om te komen kijken. Misschien klim ik wel weer op de orgels. Check de speellijst hier.

Wij horen hier niet

Joeri in het paviljoen

“Hey Dennis, realiseer je je wel dat we nu een kunstwerk aan het maken zijn?” vroeg Joeri terwijl hij met een roller het paviljoen zwart lakte.
“Uhm… tja.”
“En dat dat ons kunstenaars maakt?”
“Kut.”
“Ja.”

Paneel 1Vijf jaar geleden was ik voor Joeri de jongen die zittend de trap af moest, omdat mijn been in het gips zat. Joeri was voor mij die jongen die ook hiphop draaide. We’ve come a long way since, zeg maar. Joeri had vast nooit gedacht dat ik hem ooit op een podium zou slepen. Ik had nooit gedacht dat ik aan een kunstwerk zou werken.

Maar dat kunstwerk is er. Afgelopen zaterdag werd de tentoonstelling ‘De Passage’ geopend. De tentoonstelling is gebaseerd op een route die langs de dorpen van de gemeente Rheden loopt. Twaalf kunstenaars kregen elk een thema dat met de route te maken had. En alle kunstenaars moesten met een zeshoekig paviljoen of podium werken.

Ik werd benaderd voor het thema literatuur. De gemeente blijkt een rijke literaire geschiedenis te hebben. Jan Siebelink komt er vandaan, Simon Carmiggelt ging er op vakantie en Henriette Roland Holst zat er op een kostschool.

Ik besloot een collage te maken van teksten van schrijvers die een band met de gemeente hadden. Joeri had bedacht dat het wel vet zou zijn als die teksten in elkaar zouden overlopen: de voorste panelen van plexiglas, de achterste massief en op elk een tekst van een andere auteur.

En zo werden we kunstenaars.

Lees verder