De Parade (Ingreep Jan Cunen, Oss)


(Muziek: Jop Luberti)

I
Dit is de parade. Wij staan erlangs aan schragentafels en staren.

Het maakt niet uit hoe ver je gaat. We reizen duizenden kilometers naar het westen en duizenden naar het oosten en overal zijn het dezelfde jongens en meisjes die doen alsof ze mannen en vrouwen zijn. Niemand weet waar ze vandaan komen.
Ze zijn er zo op belust iets te worden dat zonen beloven hun vaders te vermoorden, terwijl dochters steeds weer met de verkeerde jongens thuiskomen. Uiteindelijk herhalen ook wij vormen die in het verleden hebben gewerkt, zoeken ook wij naar een reproduceerbaar gevoel. Zo geloven we dat sigaretten ons warm houden en de hemel niet meer dan een hypothese is.

Wij zijn Pavlov, onze naam is legioen.

II

Dit is de parade, wij staan aan lange schragentafels met een verzameling citaten.

Blijkbaar was iedereen vroeger bloot en voornamelijk buiten. Dat kon toen nog, de mensen moesten als het ware tegen de bomen zeggen dat het winter was. We kennen het verhaal: van de kudde en de kruipende dingen tot de vier gasten op paarden, brutaalrode visoenen en het eindigt allemaal met een openbaring. Ze zeggen dat de zachtmoedigen de aarde zullen bezitten.

Ze mogen haar hebben; wij willen alleen de stad.

III

Dit is de parade, wij staan daar en proberen elkaar onder de tafel te praten.

En eigenlijk hebben we maar één verhaal en zelfs dat is het herhalen amper waard, maar hier is het, het heet Dylan: Dylan was verslaafd aan meer. Dus Dylan nam meer en meer tot op de dag dat hij wakker werd, brabbelend in zijn eigen opstopping, en hij claimde dat hij de huiden van mensen kon lezen. Wij gingen voor de zekerheid lange broeken en coltruien dragen en zonnebrillen met spiegelglazen. Toen hij naar zijn eigen borstkas keek zag hij zijn hart dat sprak: jongen, ga je ruggengraat vinden en vertrek op dat ding. Toen we bij hem aanbelden kwam er een vrouw aan de deur die zei dat Dylan daar niet meer woonde.

Hij is de enige van ons die alles is ontvlucht.

IV

Dit is de parade, wij staan daar aan tafels vol apparaten.

Vroeger hadden die dingen knoppen die alleen voor de pauzefunctie waren. Tegenwoordig hebben we slechts schermen die we gebruiken om elkaar voor te liegen. We monteren onszelf in drie klikken op foto’s van feestjes waar we nooit geweest zijn. Het is geweldig hoe groot we onszelf vroeger maakten, maar vandaag is de profielpagina ons enige podium. En alleen losers vinden onze links leuk.

We zijn de clou van een slechte grap, maar we hebben de nacht.

V

Dit is de parade. Wij staan te lang aan schragentafels met steeds meer vragen.

Dus hier, als de zon ondergaat en wij vanaf de haven naar de lange, lage lucht staren en al het rauwe en ruwe land dat langs de kust rolt voelen, kilometers en kilometers snelwegen, de regen, al die mensen die heel de nacht door dromen van groter worden, dan weten we dat ergens de avondster zijn licht laat vallen over een zandvlakte ver van hier. Dat allemaal vlak voordat de complete nacht de aarde inpakt.

En niemand weet wat er gaat gebeuren behalve dat we ouder worden.
Maar de de dood zal niet winnen.

Deze tekst werd geschreven bij de muurschildering Pizzeria Vasari van Gijs Frieling in Museum Jan Cunen in Oss, voor De Ingreep. Net als het werk van Frieling bestaat deze tekst grotendeels uit (al dan niet directe) citaten van anderen. In volgorde van opkomst: Gijs Frieling, Dave Eggers, Zhuangzi, Craig Finn (The Hold Steady), Dirk von Lowtzow (Tocotronic), Henry David Thoreau, Brian Patten, Brian Wood, Buddy Wakefield, Willem Claassen, Slug (Atmosphere), Bruce Springsteen, Jack Kerouac en Dylan Thomas.

Night of the cinepoem

Morgen is het zover: de Cinepoem Competitie. Het is een van de producties die ik vanuit de Wintertuin begeleid heb en een avond waar ik erg veel zin in heb. De eerste Europese competitie voor het filmgedicht in Nederland. Naast de competitiefilms zal ook de klassieker Regen van Joris Ivens vertoond worden en het door Amos Mulder gemaakte filmgedicht Verkeerde Raadhuizen, gebaseerd op het gelijknamige gedicht van H.H. ter Balkt.

Ik speel gastheer. Meer informatie vind u hier.

Update: En de winnaar is: Paul Bogaert met Injections. Check de Nederlandstalige versie hier.

Wintertuinieren

Vanaf morgen is het weer zover: vijf dagen lang Wintertuinfestival in het Nijmeegse, met wederom de mooiste muziek, de waarachtigste woorden en het vetste feest. Ik begeef me dit jaar voor het eerst niet op het podium (een uitzondering als presentator/interviewer daargelaten), maar zal vooral achter de schermen dansen. Mijn persoonlijke tiplijst:

De Wintertuincampus: om half twaalf interview ik Writer in Residence Ralf Thenior, daarna rennen we naar de Yurt om te luisteren naar de kersverse ORP-Hoofdredacteur Wout Waanders. Daarna drukken we ons nog dieper in de schapenvellen om te luisteren naar het meisje dat op woensdag Miranda July leest en de eenakter van Nasja Covers. Aansluitend is er een Masterclass van Torre ‘De Staat’ Florim en des avonds bezoek ik de colleges van Dries van Agt en Paulien Cornelisse. De avond sluiten we af met fijne plaatjes van DJ Kult-X.

Poetracks: De donderdag staat uiteraard weer in het teken van Poetracks, de fijnste pop-en-poëzieproductie van de lage landen met dit jaar Remco Campert in de hoofdrol. Vorig jaar leverde het al het schitterende Envoi van Absynthe Minded op. Dit jaar is belooft de lijst van artiesten ook veel goeds: o.a. Tom Pintens en Claw Boys Claw betreden de bühne. Persoonlijk ben ik erg benieuwd naar het optreden van Macronizm, de MC die mij Sage Francis deed ontdekken. Zijn versie van Camperts Jongeling deel 2 is hier al te beluisteren.

Nijmeegse Nachten I: Sowieso naar de eenakters gaan kijken! Daarnaast kan uw blogger u het bijzondere Oulipo, Tamango, Vlaamse Verzen en Meneer Zee aanraden. Daarna blijft u om met DJ Duo De Rotjes (Lucky Fonz III en Roos Rebergen) tot in de kleine uurtjes te dansen.

Nijmeegse Nachten II: Ik zou zeggen dat u weer naar de Writer in Residence komt, voor het tweede interview en de lezing die hij tijdens zijn verblijf schrijft over het festivalthema, maar ik begrijp dat we met het mooie Retorica!-programma een geduchte concurrent hebben. Goed nieuws: zowel de lezing als de retorica-toespraken gaan op papier verkrijgbaar zijn tijdens het festival. Misschien moet u daarom maar gewoon naar Andy & The Androids gaan. Daarnaast komt u uiteraard kijken naar de Stiftdichter en Meisjes die tekenen (Eva Mouton en Anne van der Sligte).

Zondag zwemmen we en maandag ben ik dan weer een jaar ouder. Dan is het tijd om een pistool te kopen.

Hoge Rug

Vodpod videos no longer available.

Bekijk het album op facebook.

Zaterdag 12 september treedt de Literaturjugend op tijdens het nieuwe Flux/S-festival in Eindhoven. Ik mag samen met Bert van Beek en Oscar Wyers de zaal SBP2(N) van de Hoge Rug vullen, 51 bij 19 meter. We schreven daarvoor nieuwe teksten, gebaseerd op het gebouw en de geschiedenis ervan. Bovenstaand stuk is een van de teksten die ik schreef. Het is een podiumtekst over de geschiedenis van het Strijp S-terrein, waar het festival plaatsvindt. Bert en Oscar gaan het geheel nog van muziek voorzien en natuurlijk hun eigen teksten lezen. Komt dat zien en beluisteren.

Ik heb bij het schrijven overigens ook gretig gebruik gemaakt van de flickr-set van MTeran, waarvoor dank.